“Dünyanın onun kim olduğunu bilmesini istediniz dedi Evelyn, bir keresinde Marissa’ya bakmıştı. “Artık kim olduğunuzu bilmek üzereler.”
Sonra içeride kayboldu.
BÖLÜM 4
Bağışçı odasında kamera, orkestra, çiçek yoktu. Sadece uzun bir ceviz masa, on iki deri sandalye ve Central Park’a bakan bir pencere duvarı.
Binadaki tek dürüst odaydı.
Evelyn masanın başında oturuyordu, ancak Conrad’ın adı oradaki yer kartında yazılıydı. Lydia sağına oturdu. Solunda müze yönetim kurulu başkanı ve New York’ta bir milyarderi kötü giyinmiş bir stajyer gibi hissettirebilecek birkaç kadından biri olan Helen Voss oturuyordu.
Whitmore Capital kurulu parçalar halinde girdi.
Conrad’ın CFO’su Robert Keane, sanki bir saat içinde on yıl yaşlanmış gibi görünüyordu. Baş hukuk müşaviri Malcolm Price, zaten temiz olmasına rağmen gözlüklerini silmeye devam etti. Dışarıdan iki yönetmen Evelyn’in gözlerinden kaçındı. Utanacak kadar biliyorlardı ve hazırlıklı olacak kadar da değillerdi.
Conrad sonuncu girdi.
Marissa’yı koridorda bırakmıştı.
Bu Evelyn’e her şeyi anlattı.
“Bu çok saçma dedi kapıyı çarparak. “Evlilik anlaşmazlığı kurumsal bir pusuya dönüştürüldü.”
Helen Voss ellerini kavuşturdu. “Uygunsuz hayır işlemleri nedeniyle denetim altındayken, karınızın vakfının sponsor olduğu bir hayır kurumu kırmızı halısında metresinizi öptünüz. Bu evlilik anlaşmazlığı değil. Bu, smokin giyen yönetim başarısızlığıdır.”
Conrad Evelyn’i işaret etti. “Bunu planladı.”
“Evet,” Evelyn dedi.
Oda hareketsiz kaldı.
Sözün yerleşmesine izin verdi.
“Annemin vakfını hayırseverliği sahne aydınlatması olarak kullanan bir adamdan korumayı planladım.”
“Bana ayarladın.”
“No. Masayı kurdum. Neye hizmet edeceğinizi seçtiniz.”
Lydia bir klasör açtı. “Bu sabah saat 8:41’de Bay Whitmore, bu geceki etkinlikle bağlantılı güncellenmiş davranış teşekkürlerini imzaladı. Saat 8:52’de bu belgeler Hale Trust’a sunuldu. Saat 9:04’te Bay Whitmore, hem kuruluş sözleşmesine hem de evlilik uzlaşma şartlarına bağlı itibar sorumluluğu hükümlerini tetikleyen kamusal davranışlarda bulundu.”
Conrad sert bir şekilde güldü. “Bir mahkemenin bir öpücük yüzünden evlilik sözleşmesini feshetmesini mi bekliyorsunuz?”
“Hayır,” Lydia dedi. “Mahkemenin öpücüğü, hisse senedi düşüşünü, uygunsuz transferleri, Bayan Vale’nin şirketine verilen gizli sözleşmeyi, özel jet kullanımını ve müvekkilimin konuşmasını bastırmaları için müze personeline baskı yapma girişiminizi incelemesini bekliyoruz.”
Robert Keane gözlerini kapattı.
Conrad gördü.
“Biliyor muydunuz?” talep etti.
Robert’ın sesi zar zor duyulabiliyordu. “Sizi Vale sözleşmesi konusunda uyarmıştım.”
“Dağınık olduğu konusunda beni uyarmıştın.”
“Seni bunun yasa dışı olduğu konusunda uyarmıştım.”
Çökme sesi çıkaran ilk çatlak buydu.
Conrad, Evelyn’e saldırdı. “Şirketimin başına geçebileceğini mi sanıyorsun?”
Evelyn neredeyse gülümsüyordu. “Conrad, şirketinizi on iki yıldır yönetiyorum. Röportajlara katılıyorsunuz.”
Hakaret daha sert vurdu çünkü odadaki herkes bunun doğru olduğunu biliyordu.
Her büyük satın alma Evelyn’in özel analizinden geçmişti. Kötü borçtan başarılı bir şekilde geri çekilmek onun sessiz uyarılarından birinin ardından gelmişti. Conrad ne zaman ileri görüşlü görünse, bunun nedeni Evelyn’in sahneye çıkmadan önce ona bir harita vermesiydi.
“Yararlıydın, dedi ” Conrad, sesi öfkeden titriyordu. “Bunu güçlü olmakla karıştırmayın.”
Evelyn durdu.
Uzun boylu değildi ama ayağa kalktığında etrafındaki oda değişti.
“Annem güçlü adamların ölümcül bir hata yaptığını söylerdi,” dedi. “Not alan kadınların sekreter olduğunu varsayıyorlar.”
Masanın üzerine ikinci bir klasör yerleştirdi.
“Bunlar Whitmore Capital’in yüzde otuz birini temsil eden yatırımcıların oy veren vekilleridir. Bunlar, üç kurumsal hissedarın acil liderlik incelemesi talep eden mektuplarıdır. Bu, Hale Trust ortaklarının son çeyrekte yasal piyasa alımları yoluyla ek hisseler elde ettiğinin teyididir.”
Malcolm Price beyaza döndü.
Conrad baktı. “Ne kadar?”
Evelyn gözleriyle buluştu.
“Yeter.”
O sırada kapı açıldı.
Marissa orada duruyordu, bir gözünün altında maskara lekeliydi, gümüş çantasını bir kalkan gibi tutuyordu.
Conrad patladı. “Çık.”
Ama Marissa kıpırdamadı.
“Ben de bir şey imzaladım,” dedi.
Oda döndü.
Conrad’ın yüzü sertleşerek uyarıya dönüştü. “Marissa.”
Sesi titredi ama devam etti. “Bana bunun bir tanıtım anlaşması olduğunu söylemiştin. Bu geceden sonra ayrılığı açıklayacağını ve benim de vakıf elçisi rolü alacağımı söylemiştin.”
Evelyn dikkatle izledi.
Marissa çantasından katlanmış kağıtları çıkardı ve Lydia’ya verdi.
“Bu öğleden sonra bana bir gizlilik anlaşması imzalattı. Ama başka bir sayfa daha var. Bu gece onunla birlikte görünürsem ve Evelyn toplum içinde kötü tepki verirse bana bir ödeme sözü verdi.”
Sessizlik öldürücü oldu.
Lydia sayfayı bir kez okudu.
Sonra tekrar.
Yavaş, yıkıcı bir gülümseme ağzına dokundu.