“Bayanlar ve baylar, ” Evelyn, sesinin sabit, zarif ve Conrad’ın kablolama sırasını değiştirdiğini bilmeden parasını ödediği kırmızı halı hoparlörlerinden geçtiğini söyledi. “Evelyn Hale Vakfı’nın ilk galasına katıldığınız için teşekkür ederiz. Bu gece, güçlü erkeklerin isimlerini silmeye çalıştığı kadınların korunmasıyla ilgili.”
Sessizlik mutlak oldu.
“Ve içeri girmeden önce,” Evelyn şöyle devam etti, “Bu vakfın neden var olduğuna dair dünyaya bu kadar net bir gösteri sunduğu için kocama teşekkür etmek istiyorum.”
Conrad koluna uzandı.
Müze güvenlik şefi parmakları eldivenine değmeden aralarına girdi.
İşte o zaman Manhattan finansının en korkulan adamı Conrad Whitmore, az önce küçük düşürdüğü karısının ağlamaya gelmediğini fark etti.
Toplamaya gelmişti.
BÖLÜM 2
Altı ay önce Evelyn, çilek makbuzu nedeniyle bu ilişkiyi keşfetmişti.
İç çamaşırı değil. Otel ücretleri değil. Yakadaki ruj lekesi değil. Conrad o bariz hatalar için fazla dikkatliydi. Fiş, Pierre’de bir yemek yemeğinden sonra gece yarısı mavisi smokin ceketinin cebine katlanmıştı. İki bardak vintage şampanya, bir özel süit ve bir kase çikolata kaplı çilek sabah 1:13’te teslim ediliyor.
Evelyn soyunma odasında yumuşak gömme ışıkların altında durmuş, o saçma küçük kağıt parçasına bakmış ve içinde bir şeylerin hareketsiz kaldığını hissetmişti.
Daha önce de şüphelenmişti. Elbette vardı. Conrad Whitmore gibi bir adamla evli bir kadın, diğer eşlerin aşk notlarını okuduğu gibi devamsızlıkları okumayı öğrendi. Havaalanı kayıtlarında hiç görünmeyen gecikmeli bir uçuş. Miami’de takvim daveti olmayan ani bir toplantı. Bir müşterinin hediyesi olduğunu iddia ettiği ancak yalnızca perşembe günleri giydiği yeni bir kolonya.
Ama şüphe sisti. Kanıt bir bıçaktı.
O gece Conrad sabah 2:06’da şampanya ve başka bir kadının parfümü gibi kokarak eve geldi. Evelyn mutfaklarında krem rengi bir elbise giymiş, saçları omuzlarında gevşek, aralarındaki mermer adadaki makbuzla bekliyordu.
Ona baktı.
Sonra güldü.
O gülüş her şeyi değiştirdi.
“Evelyn,” dedi saatini çıkarırken, “sıradan olamayacak kadar zekisin.”
“Sıradan?”
“Kıskanç. Dramatik. Küçük.”
Yapımına yardım ettiği adama baktı.
On beş yıl önce Conrad Whitmore, eski bir aile ismine ve gösterişli tavırların arkasına gizlenmiş bir borç dağına sahip, yakışıklı, hırslı bir yatırım yöneticisiydi. Evelyn Hale, toplum bu tür nedenleri moda bulmadan önce Boston’lu saygın bir avukatın ve istismara uğrayan kadınlar için barınaklar inşa eden bir annenin kızıydı. Evelyn disiplin, bağlantılar, strateji ve Conrad’ın Whitmore Capital’i kırılgan bir butik firmadan ulusal bir imparatorluğa dönüştürmek için ihtiyaç duyduğu sessiz başkenti getirdi.
Conrad çekicilik getirdi.
Dünya ona kredi verdi.
İlk başta Evelyn kendi kendine pazarlığın bu olduğunu söyledi. Kürsülerde durabilirdi. Kararları şekillendirebilirdi. El sıkışabilirdi. İnsanları okuyabiliyordu. Gök gürültüsü olabilir. Mimarlık olacaktı.
Sonra gök gürültüsü evi onun inşa ettiğine inanmaya başladı.
İşler yavaş yavaş geldi. Bir sanat danışmanı. Bir lobici. Yardım müzayedelerinde çok geniş gülümseyen bir televizyon sunucusu. Evelyn biliyordu. Belgeledi. Bekledi. Onu gitmekten alıkoyan şey asla zayıflık değildi. Zamanlamaydı.
Annesi Eleanor Hale ona bunu öğretmişti.
“Eleanor bir keresinde hastane yatağında, sesi kanserden mahvolmuş ama gözleri hâlâ şiddetli bir halde, yanan bir evden asla eli boş ayrılmamıştı. “Ateşi bir adam yakarsa, tapuyu yerine getirdiğinizden emin olun.”
Makbuzun ardından Evelyn, Lydia Cross’u aradı.
Lydia reklam panolarında reklam veren ya da gündüz televizyonlarında görünen türden bir avukat değildi. Evlilikleri şirketlere, tröstlere, siyasi kariyerlere ve kan alacak kadar keskin sırlara dolanan kadınları temsil ediyordu. Beyaz saçları, siyah takım elbiseleri vardı ve keşif başlamadan önce güçlü adamların yerleşmesini sağlama konusunda bir üne sahipti.
Lydia’nın Bryant Park’a bakan ofisinde Evelyn on iki yıllık belgeleri ortaya koydu.
Özel transferler. E-postalar. Yanlış kullanılan kurumsal uçuşlar. Bağışlar, eğlence masraflarını karşılamak için Whitmore Aile Fonu aracılığıyla taşındı. Conrad’ın onunla yatmaya başlamasından üç hafta sonra Marissa Vale’in imaj yönetimi şirketine şüpheli bir danışmanlık sözleşmesi verildi.
Lydia yirmi dakika boyunca sessizce okudu.
Sonra gözlüğünü çıkardı.
“Lydia, evliliğinizin zor olduğunu söyledi.
“Duygusal suiistimal maddesini kendim yazdım, diye yanıtladı ” Evelyn.
Lydia’nın kaşı kalktı. “Çoğu yargıç bunlardan hoşlanmaz.”
“Bu ölçülebilir itibar ve mali zarara bağlıdır. Conrad, kontrol hissesine sahip olduğum herhangi bir vakfa, güvene veya şirkete zarar verecek bir kamu aşağılama eylemi gerçekleştirirse, tüm uzlaşma sınırları ortadan kalkar.”
Lydia yavaşça arkasına yaslandı.
“Bunu bekliyordunuz.”
“Hayır,” Evelyn dedi. “Onu anladım.”