Havuz güneşin altında mavi renkte parlıyordu.
Bir nefes için, neredeyse hayatta kalabileceğime inanıyordum.
Sonra Ryan’ı gördüm.
Bir eli Lucille’in belinde ızgaranın yanında duruyordu.
Şeffaf beyaz bir örtbasın altına kırmızı bir mayo giydi. Saçları mükemmel dalgalar halinde düştü. Sıcakta soğukkanlı görünüyordu, terden, annelikten ya da aşağılanmadan etkilenmemişti.
Neredeyse hayatta kalabileceğime inanıyordum.
Ryan beni henüz görmemişti.
Kardeşinin söylediği bir şeye gülüyordu.
Benden aldığı hayatın içinde rahat görünüyordu.
Sonra döndü.
Gözleri ilk önce Daniel’ı buldu.
Sonra ben.
Gülümsemesi değişti.
Gözleri ilk önce Daniel’ı buldu.
Elaine bizden önce bize ulaştı.
«Maggie» dedi beni kucaklayarak. «Ah tatlım. Güzel görünüyorsun.»
Elbisemin yan tarafını çekiştirdim.
«Eski.»
Kolları yarım saniye boyunca etrafımda sıkıştı.
Cevap veremeden Ryan’ın sesi verandayı kesti.
«Eh! Bu ilginç.»
«Eski.»
Konuşmalar inceldi.
İnsanlar bakarken bakmıyormuş gibi yaptı zaten.
Ryan, yanında Lucille’le birlikte bize doğru yürüdü.
«Maggie» dedi.
Gözleri Daniel’in üzerinde kaydı.
«Peki bu kim?»
Konuşmalar inceldi.
Daniel sakince öne çıktı.
«Daniel. Maggie’nin erkek arkadaşı.»
Sözcüğü erkek arkadaş veranda taşlarıyla gökyüzü arasında asılı duruyor gibiydi.
Ryan baktı.
Sonra güldü.
«O??»
Kafalar döndü.
«Daniel. Maggie’nin erkek arkadaşı.»
Ryan Daniel’ı işaret etti, sonra da beni.
«Erkek arkadaşın mı?»
Sıcaklık boynuma kadar süründü.
Lucille içkisine baktı ama sakladığı gülümsemeyi gördüm.
Ryan daha çok güldü.
«Hadi Maggie! Belli ki onunla buraya gelmesi için ona para vermişsin.»
Bahçe sessizleşti.
«Açıkçası onunla buraya gelmesi için ona para ödedin.»
Tamamen değil.
Havuza sıçrayan bir çocuk.
Buz birinin bardağında kaydı.
Ama yetişkinler konuşmayı bıraktı.
Her gözün yüzüme, elbiseme, vücuduma ve ellerime değdiğini hissettim.
Büyükler konuşmayı bıraktı.
Parmaklarım Daniel’ın elinden kaydı.
«Özür dilerim» diye fısıldadım.
Kimden özür dilediğimi bilmiyordum.
Daniel’ın eli yine benimkini buldu.
«Olma» dedi.
Ryan’ın gülümsemesi keskinleşti.
«Erkek arkadaş paketi el tutmayı da içeriyor mu, yoksa bu ekstra mı?»
Kimden özür dilediğimi bilmiyordum.
Elaine kaskatı kesildi.
Büyük oğlum havuzun yanında omuzlarında havluyla durmuş, babasını izliyordu.
Daniel Ryan’a baktı.
«Eski koca paketi, çocuklarınızın annesini onların önünde küçük düşürmeyi de içeriyor mu, yoksa bunu ücretsiz mi yapıyorsunuz?»
Birinin nefesi kesildi.
Ryan yutkundu, boğazını her ne söyleyecekse ona kilitledi.
«Bunu bedavaya mı yapıyorsun?»
«Bu bir şakaydı» diye karşılık verdi.
Daniel bir kez başını salladı.
«İlginç bir seçim.»
Bir şekilde, sözlerinden sonraki sessizlik bağırmaktan daha kötü geldi.
***
Parti devam etmeye çalıştı.
Müzik tekrar çaldı. Çocuklar tramplene doğru koştu. Biri hamburgerlerin işi bitti mi diye sordu. Plakalar geçildi. Limonata döküldü. Elaine’in kız kardeşi sivrisineklerden şikayetçiydi.
Ama gün şekil değiştirmişti.
«Bu bir şakaydı.»
Ryan Daniel’ı izlemeye devam etti.
İlk başta, Daniel’in kaymasını beklediğini sandım.
Sahte olduğunu kanıtlamak için.
Daniel ona hiçbir şey vermedi.
Kızımın meyve suyu kutusu açmasına yardım etti. Oğullarıma beyzbolu sordu ve cevaplarının önemi varmış gibi dinledi. Elaine’in bahçesine iltifat etti. Yaşlı bir teyze peçetesini düşürdüğünde, peçeteyi eğilmeden önce aldı.
Hiçbir şeyi abartmadı.
Bu onu inandırıcı yaptı.
Ryan Daniel’ı izlemeye devam etti.
Lucille, Ryan’ın izlediğini fark etti.
İlk başta ona daha çok yaslandı. Çok parlak güldü. Daniel ne zaman benimle konuşsa koluna dokunuyordu.
Sonra kahkahası azaldı.
Fark ettim çünkü Ryan’ı fark etmemeye çalışıyordum.
Kendi ellerimin belime dönüp durduğunu fark etmemeye çalışıyorum.
Lucille, Ryan’ın izlediğini fark etti.
Elbiseyi pürüzsüzleştir.
Kumaşı çek.
Kollarımı çaprazla.
Kenara çekil.
İşe yarayın.
Mutfaktan kağıt tabaklar taşıdım.
«Üzgünüm, affedersiniz.»
Mutfaktan kağıt tabaklar taşıdım.
Veranda masasından limonata sildim.
«Üzgünüm, şunu alayım.»
Kızım Daniel’ın ayakkabısının yanına ketçap damlatınca bir peçete kaptım.
«Özür dilerim.»
Daniel taştaki kırmızı noktaya baktı, ayakkabısına değil.
«Bu ketçap, Maggie.»
Hafifçe güldüm.
«Bu ketçap, Maggie.»
Yine de temizlerken ellerim titredi.
Daniel izledi.
Beni rahatlatmadı.
Beni düzeltmedi.
Saklamış.
Beni rahatlatmadı.
***
Öğleden sonra Elaine ellerini çırptı.
«Pekala millet. Çocuklar kuru üzümlere dönüşmeden önceki aile resmi.»
İnsanlar inleyerek verandanın en ucundaki büyük meşe ağacının altında toplandılar.
Gelenekti.
Aynı ağaç.
Aynı açı.
Her Dört Temmuz’da.
O resimlerin 15 tanesinde bulunmuştum.
Gelenekti.
İlk başta kolu etrafımda Ryan’ın yanında durdum.