Emily Carter neredeyse pahalı olan masasına geri dönecekti restoran manhattan’da, onun karşısına çıktığında müdür ve sesini alçaltarak şöyle dedi:
«Hanımefendi, hemen benimle gelmenizi istiyorum. Ve —’yi ne görürseniz görün, panik» yapmamaya çalışın.
Sadece on dakika önce gitti restoran evliliğin üçüncü yıldönümü şerefine yemekten sonra. Masada kocası Alex, annesi Catherine ve Alex’in her zaman evlatlık kız kardeşi dediği Jessica adında genç bir kadın vardı. Dışarıdan akşam kusursuz görünüyordu. Alex nazik, şefkatli ve şaşırtıcı derecede sakindi —, yabancılar tarafından hayranlıkla bakılan bir adamdı. Emily rahatlamıştı bile: son haftalarda başına bela olan baş ağrıları ve garip baş dönmesi nöbetleri biraz bırakmaya başlamış gibiydi.
Ama eve giderken birden çantasını restoranda bıraktığını fark etti.
Emily arabayı aradı ve tek başına geri döndü, sadece garip bir an ve hızlı bir özür bekliyordu. Ancak bunun yerine restoran müdürü Daniel Roberts sessizce ona ofisine kadar eşlik etti, kapıyı kapattı ve masalarına yönelik bir kameranın görüntülerini oynattı.
Ekranda Emily kendini masadan kalkıp tuvalete giderken görmüş. Daha sonra Alex etrafına dikkatlice bakarken —, kimsenin onu izlemediğinden emin oluyor. Bundan sonra çantasını açtı, bir kavanoz vitamin çıkardı, bir peçetenin üzerine gerçek kapsüller döktü ve bunların yerine kendi cebinden çıkardığı tabletlerin neredeyse aynısını koydu.
Emily yüzünden kan akışını hissetti.
Ama en kötüsü öndeydi.
Katherine hiç şaşırmış görünmüyordu. Sessizce güldü. Jessica yaklaştı ve sanki olanları onaylıyormuş gibi gülümsedi. Bu üçü artık şenlikli bir akşam yemeğindeki aileye değil, önceden düşünülmüş bir plana göre hareket eden insanlara benziyordu.
Roberts, Emily’ye gerçek vitaminleri olan bir peçete gösterdi —, onu erkekler tuvaletindeki çöp kutusundan çıkardı. Daha sonra daha önce bir eczanede çalıştığını ve ikame hapları hemen tanıdığını açıkladı: bunlar güçlü psikotrop ilaçlardı. Sürekli kullanımda kafa karışıklığına, kaygıya, paranoyaya, işitsel halüsinasyonlara ve yönelim kaybına neden olabilirler. Onu öldürmek için yeterli değil ama başkalarının onu akli dengesinin yerinde olmadığını düşünmeye başlaması için yeterli.
Ve o anda Emily nihayet geçen ay başına gerçekte ne geldiğini anladı.
Gece fısıldaşmaları. Hafıza kayıpları. Garip baş ağrıları. Alex’in onu sadece aşırı yorulduğuna nazikçe ikna etme şekli. Katherine’in giderek daha fazla «rest», «observation» ve «treatment» hakkında konuşmaya başlaması. Bütün bunlar bir kaza değildi.
Sebebi yüzeyde yatıyordu. Emily’nin rahmetli babasının bir zamanlar kurduğu bir şirketi vardı. Resmi olarak beceriksiz olduğu ilan edilirse Alex onun velayetini alabilir ve işin kontrolünü ele geçirebilir.
O sırada telefonu çaldı.
Alex.
Roberts aramayı bırakmasına izin vermedi.
«Şimdi açık çatışmaya girmeyin, — sessizce söyledi. — Her şeyin kendi plan»’lerine göre gittiğini düşünsün.
Emily dengeli bir sesle cevap verdi ve kocasına çantayı bulduğunu ve yakında evde olacağını söyledi. Konuşmayı bitirdikten sonra değiştirilen kavanozu tekrar çantasına koydu ve bir karar verdi.
Eve dönecek.
Rolünü oynamaya devam edecek.
Ve sonra onları kendi delilleriyle yok edecektir.
Bölüm 2
Emily Yukarı Doğu Yakası’ndaki eve girdiğinde elleri artık titremiyordu. Alex onu oturma odasında bir kucaklamayla ve yüzünde artık performansın bir parçası gibi görünen o ifadeyle karşıladı: bakışlarındaki yumuşak kaygı, şefkatli bir ses, mükemmel şekilde kalibre edilmiş hassasiyet. Sehpanın üzerinde bir bardak su vardı ve —’nin yanında restoranda değiştirdiği kavanozun aynısı vardı.
«Yatmadan önce bir tane alsan iyi olur, — dedi. — Bugün zor bir akşamdı».
Emily hafifçe gülümsedi, hapı ağzına koydu, bardağı aldı ve yutuyormuş gibi yaptı. Banyoya girip kapıyı kapatır kapatmaz hapı peçeteye tükürdü ve tuvalete yıkadı.
Ve sonra beklemeye başladı.
Ev sessizliğe bürünürken Emily yatak odasını incelemeye başladı. Gece yarısından sonraki son haftalarda, kendisini uyanık tutacak ve kendisinden şüphe etmesine neden olacak kadar net, boğuk sesler duydu. Alex bunu «’nin gevşettiği state»’in bir başka kanıtı olarak kullandı. Emily havalandırma ızgaralarını, lambaları ve prizleri kontrol etti. Hiçbir şey.
Daha sonra Catherine’in kendisine iki ay önce verdiği bir tabloyu duvardan çıkardı ve çerçevenin arkasına düzgün bir şekilde yapıştırılmış küçük bir kablosuz hoparlör gördü.
Bunlar hayalet değildi.
Stresli değil.
Onun hayal gücü değil.
Teknolojiydi.
Emily bulguyu fotoğrafladı, tabloyu yerine geri verdi ve merdivenlere giderken aşağıda sesler duydu. Bir duvarın arkasına saklanırken Alex’in Jessica’ya çok yakın oturduğunu gördü. Eli saçlarının arasında yatıyordu ve güvenle başını omzuna bastırıyordu. Konuşmaları sonunda Emily’nin son şüphelerini de yok etti.
Sevgiliydiler.
Ve daha da kötüsü — zaferin zaten ellerinde olduğundan emindiler.
Alex, bir sonraki dozun Emily’nin kafasını o kadar karıştıracağını ve yönünü şaşırtacağını, yarınki yönetim kurulu toplantısında kendini rezil edeceğini söyledi. Jessica güldü ve üvey kız kardeşini canlandırmaktan yorulduğundan şikayet etti. Emily’nin hayatlarından kaybolmasını ve bir psikiyatri kliniğine gitmesini istedi.
Emily her kelimesini yazdı.
Bölüm 3
Ertesi sabah Emily, avukatı James Holloway ile birlikte Alex’in kilitli ofisini ve kasasını açtı. İçeride tüm planları yatıyordu: sahte tıbbi raporlar, bir velayet başvurusu, sahte tıbbi kayıtlar, şirketten çekilen parayla ilgili belgeler ve Alex’in Jessica ile gerçek ilişkisinin kanıtı.
Yönetim kurulu toplantısında Alex, Emily mikrofonu alana kadar rolünü kusursuz bir şekilde — oynadı.
«Akıl hastalığım yok, — dedi. — Şirketimin kontrolünü ele geçirmek için Catherine Walsh ve Jessica Reed’in katılımıyla kocam tarafından kasıtlı ve sistematik olarak zorbalığa uğradım».
Kapılar açıldı.
Polis salona girdi.
Kanıtlar tek tek sunuldu: bir giriş restoran, konuşmaların ses kayıtları, laboratuvar test sonuçları, banka havaleleri, kasadan gelen belgeler.
Alex kelepçeli olarak çıkarıldı. Jessica olay yerinde gözaltına alındı. Catherine o günün ilerleyen saatlerinde tutuklandı.
Bir ay sonra Emily tekrar ofisinde oturuyordu.
Kaybetti evlilik, güven ve bir zamanlar gerçek olduğunu düşündüğüm hayat.
Ama çok daha fazlasını yeniden kazandı:
adınız, şirketiniz — ve kendiniz.