Tek oğlumuz İlya, saygıya, sağduyuya ve hayata karşı sorumlu bir tutuma her zaman değer verilen bir ailede büyüdü. Kocam ve ben çocukluğumuzdan beri bu ilkelere koymaya çalıştık.
Yakın zamanda yirmi beş yaşına girdi. Eğitiminden mezun oldu, kariyerine başlamak için tamamen sıradan bir maaşla bir lojistik şirketinde yönetici olarak işe girdi ve yaklaşık altı ay önce evlendi.
Karısı Alina henüz yirmi iki yaşında. Bakımlı bir kız, düzgün bir manikür, parlak bir görünüm ve kendine bakma alışkanlığı var, ancak üniversitede aldığı diploma hiçbir zaman işe yaramadı. Evlenmeden önce bronzlaşma salonu yöneticisi olarak çalıştı ve basit vardiya programı görevlerini yerine getirdi.
Kocam ve ben, eski okulun insanları, bir düğün organize etmelerine yardım ettik, küçük bir daire satın almak için yatırım yaptık ve artık gençlerin yavaş yavaş hayatlarını inşa edebileceklerine karar verdik ve sonunda biraz kendimiz için yaşayacağız.
Ama bir pazar akşamı aile yemeğimize geldiklerinde hiç beklemediğimiz bir şey oldu.
Her zamanki gibi sofrayı ruhla kurdum: Elmalı ördek pişirdim, salata yaptım, turta yaptım. Sakince konuştuk, çay içtik, sıradan günlük haberleri tartıştık.
Ve aniden Ilya tabağı geri çekti, ciddi bir şekilde baktı, elini Alina’nın omzuna koydu ve şöyle duyurdu:
— Anne, Baba, önemli bir karar verdik. Alina işi bırakıyor. Artık çalışmayacak.
Alina gözlerini indirdi, tırnaklarını düzeltti ve sanki önceki işi gerçekten son gücünü almış gibi ağır bir şekilde iç çekti.
Kocam ve ben sessizce birbirimize baktık.
—Bu sizin seçiminiz, — babanız sakince söyledi. — Maaşınızın ipotekler, kamu hizmetleri, bakkaliye ve diğer ihtiyaçlar da dahil olmak üzere tüm masraflar için yeterli olduğunu düşünüyorsanız, o zaman kendiniz karar verin.
Ama Ilya’nın yüzü değişti. İfadesinde küçümseyici bir şey belirdi, sanki bize bariz şeyleri önceden açıklamaya hazırmış gibi.
—Anlamıyorsun, — başkalarının güzel sözlerini tekrarlayan bir adamın tonunda konuşmaya başladı. — Alina işe gitmemeli. Bir kadının enerjiyi koruması, evde doğru atmosferi yaratması ve bir erkeğe ilham vermesi önemlidir. Yorulursa hem ilişkiye hem de paramıza kötü bir etkisi olur.
— İlginç düşünce, — Sesimi yükseltmemeye çalışarak dedim. — Ailede tek bir gelir kalmışsa zorunlu faturaları tam olarak nasıl ödemeyi planlıyorsunuz?
İlya bir anlığına, sanki cevap verecekmiş gibi sessizliğe büründü ve sonra seyircilerin önünde konuşacakmış gibi kendinden emin bir şekilde omuzlarını düzeltti.
—Her şeyi düşündük, — dedi, sanki kafasında hazır bir finansal strateji varmış gibi görünüyordu. — Öncelikle yakında yeni bir gelir düzeyine ulaşacağım. Şirketin büyüme fırsatları var. İkinci olarak ek projeler yapmak istiyorum. Artık İnternet seçeneklerle dolu.
Neredeyse sırıtacaktım ama gülümsememi bir fincan çayın üzerine saklamayı başardım.
— Ek projeler mi? — Sakince açıklığa kavuşturdum. — Tam olarak hangileri?
— Peki… belki yatırım yoluyla. Veya kendi işiniz gereği, — daha az kesin bir şekilde cevap verdi. — Şimdi büyük fırsatların zamanı.
Alina, sanki her kelimesini tamamen paylaşıyormuş gibi yakınlarda onaylayarak başını salladı, ancak yüzünde ayrıntılara pek dalmadığı açıktı.
Kocası sandalyesine yaslandı ve oğluna dikkatle baktı.
— Ilya, — eşit bir şekilde söyledi, — fırsatlar — bu iyi. Ancak bunların arkasında genellikle ya bilgi, para ya da çok zaman vardır. Ve anladığım kadarıyla artık elinizde sadece ipotek var.
Birkaç saniye boyunca mutfak o kadar sessizleşti ki, bir tabağın etrafındaki kaşığın tıngırdaması bile gereksiz görünüyordu.
Ilya kaşlarını çattı.
—Her zaman çok sıradan düşünüyorsun, — sinirlenerek söyledi. — Ama biz senin gibi yaşamak istemiyoruz. Sonsuz bir yarış, yorgunluk ve programa uygun bir yaşam istemiyoruz.
fincanı yavaşça masaya koydum.
—Farklı yaşamanıza karşı değiliz, — Sakince cevap verdim. — Ama güzel sözlerle iptal edilemeyecek bir gerçeklik var. Faturalar ilhamla ödenmez. Banka para yerine «feminine energy»’i kabul etmiyor.
Alina hafifçe küçüldü ama sessiz kaldı.
—Bize inanmıyorsun» dedi oğul sert bir şekilde.
—Bu inançla ilgili değil, — baba müdahale etti. — Ama sorumlulukla ilgili. Artık bir ailen var. Bu bir ay boyunca bir oyun ya da deney değil.
Ilya dudaklarını büzdü. Bunu duymasının tatsız olduğu açıktı.
— Tamam, — kısaca dedi. — Tartışmaya gelmedik. Sadece sana haber vermek istediler.
Bundan sonra konuşma gerginleşti. Konuyu çevirmeye çalıştık ama eski kolaylık artık yoktu. Akşam yemeği her zamankinden daha erken bitti ve çok geçmeden yeni evliler evlerine gitmeye hazırlandılar.
Ayrılmadan hemen önce Alina aniden durdu ve arkasını döndü.
—Bunu halledebiliriz, — sessizce, sanki bizi değil, kendisini ikna ediyormuş gibi dedi.
Arkalarındaki kapı kapandı ve daire hemen alışılmadık derecede sessizleşti.
Uzun süre pencerenin başında durdum ve bahçede yürümelerini izledim. Silüetleri akşam alacakaranlığında yavaş yavaş çözüldü.