Ortalık temizdi. Minik. Kanepede bir battaniye. Tezgahta hap şişeleri.
Yavaşça oturdu. Elleri titriyordu.
«Çok üzgünüm» dedi. «Hepinize. «
«Sana karşı korkunçtum. «
Kocam kollarını kavuşturdu.
Arkamızdan iş çevirdiniz dedi. «Çocuğumu pisliğine sürükledin. «
«Biliyorum» dedi. «Bencildim. Önce sana sorsam hayır diyeceğinden korktum. Görmeyi o kadar çok istedim ki kullandım. Bunun için kendimden nefret ediyorum. «
Bana baktı.
«Sana karşı çok kötü davrandım» dedi.
«Burada yalnızım. «
Ona doğru döndü.
«Beni affetmeni beklemiyorum» dedi. «Ama hastayım. Ve denemeden ölmek istemedim. «
«Neyle ilgili? diye sordu. «Hastalık. «
Ona söyledi.
Tıbbi detaylara girmeyeceğim ama ciddi. «Herhangi bir dakika» değil, «yirmi yıl içinde» de değil.
«Burada yalnızım» dedi. Jordan’ın okulunun yakınındaki burayı kiraladım çünkü var olduğunu biliyordum ve düşündüm ki eğer… onu görebilir miyim… «
«Ondan hoşlanıyor musun? «
Jordan’a baktı, gözleri nemliydi.
«Senden asla yalan söylemeni istememeliydim» dedi. «Zalimceydi. Özür dilerim, bebeğim. «
Jordan gözyaşlarına boğuldu.
«Onlara zarar vermek istemedim» diye bağırdı. «Sadece bir büyükanne istedim. «
Kocam gözlerini kapattı.
«Ondan hoşlanıyor musun? «annesine sordu.
Oda sessizleşti.
«Her şeyden çok» diye anında yanıt verdi. «Hak etmesem bile. «
O zaman onu bir daha ortasına koymazsın dedi. «Onu görmek istiyorsan önce bize bundan bahsedersin. Sır yok. Suçluluk yok. «
Bir mendil tutarak başını salladı.
«Katılıyorum» dedi. «Bana ne söylersen yapacağım. Sadece… lütfen beni ondan ayırma. «
Oda sessizleşti.
Genç halimi düşündüm.
Kocamın yüzüne baktım. Öfke hala oradaydı, ama aynı zamanda annesinin onun için gelmesini isteyen küçük çocuk.
Süresi doldu.
«Deneyeceğiz» dedi. «Şimdilik söz verebileceğim tek şey bu. «
Bana baktı.
«Ne düşünüyorsun? diye sordu.
J’ai pensé à mon jeune moi, pleurant dans une salle de bains après quelque chose qu’elle avait dit. Puis j’ai regardé Jordan, assise sur le bord de son siège, l’espoir sur son visage.
Nous avons établi des règles claires.
«Sanırım» dedim, «kızımız bir büyükanneyi hak ediyor. «
Jordan hıçkırarak ağlamakla kahkaha arasında bir ses çıkardı.
Kendini ona attı. Sonra büyükannesinin üzerine. Sonra da üzerime.
İki hafta önceydi.
Jordan her zaman cezalandırılır.
Açık kurallar koyduk. Biz bilmeden ziyaret yok. Sır yok. Büyükanne Jordan’la vakit geçirmek istiyorsa önce bize mesaj atar.
Ama kızım sonunda şöyle diyebilir: «Büyükanneye gidiyorum».
O zamandan beri iki kısa ziyaretimiz oldu. Bizim evde bir. Biri onun evinde.
Bahaneler vardı. Garip sessizlikler. Hikayeler. Gözyaşları.
Ama kızım o gece nerede uyuyacağı konusunda yalan söylemek zorunda kalmadan nihayet «Büyükanneme gidiyorum» diyebiliyor.
Bu hikaye sana kendi hayatından bir şeyler mi hatırlattı? Facebook yorumlarında paylaşmaktan çekinmeyin.