Ancak birbirlerinden haberleri bile olmadan, otuz yıl ve bir sürü kayıptan sonra onu sevgi dolu bir elden diğerine geçiriyor gibi görünüyorlardı ve Araceli, hayatının geri kalanında hem bakmayı asla bırakmayan anneyi —’e hem de onu onurlandırmaya karar verdi. ve bir zamanlar bulan anne.
Bölüm 18 — Üç hafta
Boşanma üç haftadan az sürdü.
Araceli herhangi bir para talep etmiyordu: buna ihtiyacı yoktu ve Damson’dan kendisini yasanın gerektirdiğinden en az bir gün daha uzun süre kendisine bağlayacak hiçbir şey almak istemiyordu.
Ayrıca intikama ihtiyacı yoktu, bu da sürekli olarak onun kesinlikle intikam isteyeceğini bekleyen çevresindekileri şaşırttı.
Özellikle Damson’ın düşüşünü kesin ve geri dönülemez kılmak için her fırsatı olan babası ve Damson’ın yüzündeki ifadeyi dikkatle, dikkatle gözlemleyerek bunu yapmayı önerdi.
Araceli bunu reddetti ve kulağa «no» gibi gelmesinin ne kadar kolay olduğunu görünce biraz şaşırdı.
Elbette intikamı düşünüyordu.
İlk haftalarda, beş yıllık küçük zorbalığa dair anıların içeride dile getirildiği ve bir cevap talep edildiği birkaç gece vardı.
Ancak kendi duygularını dürüstçe anlayan Araceli, Damson’ın acı çekmesini gerçekten istemediğini fark etti.
Sadece kendisini ondan kurtarmak istiyordu — ve bu zaten oldu.
Babasının servetini ve kendi yeni gücünü küçük, korkak bir adamı ayaklar altına almak için harcamak, Damson’ın aylarca veya yıllarca hayatında merkezi bir figür olmasına izin vermek için ona bağlı kalmaya devam etmek olacaktır.
Beş yıl boyunca onun kendisi hakkındaki görüşüne uyum sağladı.
Artık hayatını ona karşı nefrete göre ayarlamak için beş yıl daha harcamayacaktı; aynı kafes olurdu, sadece kapı farklı bir renge boyanırdı.
Kendisiyle baş başa kalsın.
Zamanla Araceli bunun adaletin en saf hali olduğunu fark etti ve kendisi için hiçbir çaba gerektirmiyor.
Ancak Damson’ın itibarı, onun katılımı olmadan kendi kendine çöktü.
Teksas’taki hiçbir ciddi şirket, Fairholm ailesinin kayıp kızını herkesin önünde aşağılayan adamı, gerçeğin ortaya çıkmasından sadece bir saat önce onu tuvaletlerin yakınında durmaya gönderen adamı işe almak istemedi.
Zulmü, kendi dünyasında fikri önemli olan herkes tarafından görüldü ve şimdi, bir zamanlar Araceli’ye musallat olan eylemlerinin sonuçları kadar amansızca onu takip etti, sadece yükünü kendisi kazandı.
Bölüm 19 — Beyaz Güller
Altı ay sonra Araceli, babasıyla birlikte Güney Dallas’taki Consuelo Aguilar’ın mezarında durdu.
Lysander mezar taşının yakınına dikkatlice beyaz güller yerleştirdi.
— Teşekkür ederim, — fısıldadı ve sesi kesildi.
—Ben orada olamadığım zaman kızımı sevdiğin için.
Onu tekrar bulana kadar bu dünyada tuttuğun için.
Araceli babasına baktı — hemen hemen her şeyi satın alabilen bir adamdı, ama neredeyse hiçbir şeyi olmayan bir kadının mezarı başında tamamen çaresizdi, — ve anladı: servetinin ona veremediği tek şey için buraya geldi, — kişisel olarak teşekkür etti zaten her türlü minnettarlığın ötesinde olan adam.
Consuelo ile tanışmak istediğini fark etti.
Kendi elleri onu bulana kadar kızını tutan avuçlarını kendi ellerine alın ve bu otuz yıl boyunca veremediği her şeyle doldurun.
Ancak altı yıl gecikmişti ve bu gecikmenin ağırlığı onun üzerindeydi, bu yüzden mütevazı bir Güney Dallas mezarlığındaki mezar taşına beyaz güller getirmek ve artık onu duyamayan kadına hitap etmek için —’de tek bir şey kalmıştı.
Araceli, Consuelo’nun ondan hoşlanacağını düşünüyordu.
Muhtemelen, Consuelo gülleri, zenginliği ve güzel sözleri bir kenara atar, önüne bir tabak yemek koyar ve normal yiyip yemediğini sorardı, çünkü insanları — sahip olduklarıyla değil, çok az şeyi olduğu için değil, sonu yokmuş gibi görünen dikkatinin doluluğuyla böyle seviyordu.
Araceli, gala akşamına geldiği lacivert elbisenin aynısını giyiyordu. — onu özel olarak seçti, — ve gümüş güneş artık tamamen boynuna asılıydı, her iki yarısı da sonunda tek bir zincire bağlıydı.
Kendi hayatının iki ana gerçeği olan —, onu büyüten kadının mezarı ile bir zamanlar —’ini kaybeden ve sanki aralarında seçim yapmak zorundaymış gibi hissetmeyen babasının yaşayan eli arasında duruyordu.
Hayatında ilk kez kendini bütün hissetti.
Bölüm 20 — Işığım her zaman geri gelir
Birkaç hafta sonra, kadınların mali ve duygusal istismardan kurtulmasına yardımcı olan Consuelo Aguilar Vakfı —’i açtı.
Araceli, babasının daha büyük bir şeyi, örneğin ailelerinin adını taşıyan bir hastane kanadını finanse etme yönündeki temkinli teklifine rağmen, bu yönü bilinçli olarak seçti.
Araceli’nin herhangi bir kanada ihtiyacı yoktu.
Kendisinin beş yıl boyunca kaldığı o kadına, — sözde makul sözlerle birbiri ardına yavaş yavaş susturulan, başkasının tesellisi uğruna küçülmesi emredilen, tek bir şey bile gösteremeyen bir kadına yardım etmek istiyordu. morluk ve bu nedenle olanların anormal olduğuna kendini bile ikna edemedi.
Bu tür şiddet görünür hiçbir iz bırakmadı ve nadiren polis kayıtlarına girdi, bu yüzden tanınması, adlandırılması ve bırakılması özellikle zordu.