Araceli, henüz bağlayamadığı iki hayat arasında asılı dururken hareketsiz duruyordu, — yaşadığı ve onu hatırlamayı öğrenmeden önce ondan alınan hayat.
Bölüm 13 — Anında Açgözlülük
Ve sonra Damson’ın ifadesi değişti.
Utanç ortadan kalktı.
Onun yerine açgözlülük anında ve tamamen açık bir şekilde ortaya çıktı.
— Tatlım! — diye bağırdı, beline sarılmaya çalışıyordu.
—Sende olağanüstü bir şeyler olduğunu her zaman biliyordum.
Bay Fairholme, yemin ederim ona her gün kraliçe gibi davrandım.
Araceli dokunmasını engelleyerek geri çekildi ve tiksindi.
— Bana dokunma.
Sonunda ona her şeyi açıklayan şey bu değişimin hızıydı.
Açgözlülüğün kendisi değil — Araceli, Damson’ın paraya ve toplumdaki konuma hayran olduğunu uzun zamandır anlamıştı ve belki de kocası hırslı olsaydı onunla barışabilirdi.
Ama dönüşüm anında oldu.
Bir dakika önce onu tuvalete gönderen bir kişinin kendi eylemini anlamaya çalışacağı bir saniye bile değil.
İkincisi, ucuz bir rezalet olmaktan çıkıp Damson’ın en çok etkilemek istediği adamın varisi olduğu ortaya çıktığında değeri — değişti, — ona karşı tutumu sanki madeni para basmış gibi tamamen altüst oldu, sorunsuz ve doğal bir şekilde. basitçe diğer tarafa çevrildi.
Ve bu kadar hızlı bir dönüş tanınmayla eşdeğerdir.
Bu, önceki küçümseme ve ani hayranlığın aynı şey olduğu, yalnızca farklı kıyafetler giydiği anlamına geliyordu: Damson bunun değerini kendi kendine hesapladı ve uygun yüz ifadesini seçti.
Onu ne bir saat önce, ne de onun için utanç verici bir eşken, ne de şimdi, aniden paha biçilemez hale geldiğinde, onu gerçekten hiç görmemişti.
Kavramsal bir mali raporda önünde her zaman yalnızca bir rakam vardı ve şimdi sadece tutarı düzeltiyordu.
Araceli, bir zamanlar evlendiği ve şimdi beline doğru yeni bir sıcak gülümsemeyle uzanan adama baktı ve ona karşı duyduğu son duygunun küçük bir ışık gibi sessizce dışarı çıktığını hissetti.
Bölüm 14 — İlk kez
Damson hızla gözlerini kırpıştırdı.
— Araceli, tatlım, şu anda herkes çok heyecanlı…
— Hayır, — eşit ve soğuk bir sesle cevap verdi.
—Beş yıldır ilk kez her şeyi oldukça net görüyorum.
Etraflarında mutlak bir sessizlik vardı.
—Bir saat önce benden utandığın için tuvaletlerin yanına saklanmamı söylemiştin, — diye devam etti.
—Beş yıl boyunca hiçbir şeyim yokken beni besleyen kadının anısıyla alay ettin.
Geçmişime saklanması gereken kirli bir şeymiş gibi davrandın. — Damson’ın rengi soldu.
—Ve şimdi patronunun kızı olduğum ortaya çıktığına göre birden sana layık mı oldum?
Çığlık atmadı.
Bu yüzden tüm salon dinledi.
Çığlık atan bir kadının histerik olduğunu ilan etmek kolaydır ve Damson muhtemelen beş yıl boyunca —’i tercih edeceği şey budur. Damson, onu herhangi bir duygusunun aşırı tepki olduğuna ve kamuya açık bir skandalın onun haklı olduğunu kanıtlamasına olanak sağlayacağına ikna etti.
Ama Araceli olay çıkarmadı.
Pek çok tanığın önünde gerçekleri sakin bir sesle sıraladı ve bu gerçekleri özellikle lanetleyici kılan şey duygu eksikliğiydi.
Yakınlarda duran herkes bağımsız olarak onun dile getirdiği basit hesaplamayı yapabiliyordu.
Bir saat önce: tuvaletlerin yakınına saklanın.
Şimdi: tatlım, senin olağanüstü olduğunu hep biliyordum.
Damson’ın her iki versiyonu da aynı anda samimi olamazdı ve aralarındaki uçurum, kendisinin birkaç dakika içinde, ondan herhangi bir yardım almadan kamuoyuna açıkladığı tam bir itiraftı.
Yapabileceği tek şey, tüm salonun kendi gözleriyle gördüğü şeyi kelimelerle söylemekti.
Beş yıl boyunca kendi algısına güvenemedi çünkü nazikçe ve yavaş yavaş yaşadığı acının onun zulmü değil, eksikliği olduğuna inanmak zorunda kaldı.
Artık tüm salon tanık olduğuna göre, sonunda psikolojik baskının ilk ortadan kaldırdığı gerçeğine, yani olup biteni gerçekten doğru gördüğüne dair güvene geri döndü.
Ve gördü.
Hayatında daha önce hiçbir şey bu kadar net olmamıştı.
Bölüm 15 — Statüyü Seviyorsun
Yakınlarda duran yatırımcılar açıkça tiksinti dolu bakışlar attılar.
— Araceli, bunu herkesin önünde yapma…
—Toplumdaki konumu seviyorsunuz, — tüm izleyicinin duyabileceği kadar yüksek sesle söyledi.
—Beni hiç sevmedin.
Fairholme ayağa kalktı.
Damson’a dönerken yüzü buzlandı.
—Bu geceden itibaren artık şirketim için çalışmıyorsun, — sessizce dedi.
—Ve eğer hala bir nebze olsun sağduyunuz varsa, zamanımın bir kısmını hayatınızdaki diğer her şeyi yok ederek geçirmeye karar vermeden önce gözlerimden kaybolun.
Damson sanki oracıkta yere yığılacakmış gibi görünüyordu.
Bölüm 16 — Ana girişten
O gece Araceli, sadece birkaç dakika önce tanıştığı babasının yanındaki ana girişten otelden ayrıldı.
Artık köşede saklanmıyorum.
Artık elbisenden utanma.
Ve hatırlayabildiği kadar uzun yıllardan beri ilk kez artık kendini yalnız hissetmiyordu.
Aniden bulunan bir baba, gerçek adı, otuz yıldır boş bir mezarın yasını tutan bütün bir aile, olup biten her şeyi nasıl kontrol altına alacağını hâlâ anlamamıştı.