«Evet.»
Michael bakışlarımı takip etti.
Bütün vücudunun katılaştığını hissettim.
«Aman Tanrım.»
Kafeye doğru başladı.
Kadın onun önüne geçti. «HAYIR.»
Michael ona deliymiş gibi baktı. «Hareket etmek.»
«Lütfen.»
«Bu bizim kızımız.»
«Onun kim olduğunu biliyorum.»
«O halde hareket et.»
I said his name.
He looked at me.
Neden bilmiyorum ama kadının suratındaki bir şey durmamı sağladı.
Nora’yı sonsuza kadar bizden alıkoymaya çalışmıyordu.
İçeri girersek ne olacağından korkmuş görünüyordu.
«Sen kimsin?» diye sordum
«Benim adım Elaine.»
«Nora’yı nereden tanıyorsun?»
Pencereye doğru baktı.
Nora bir müşterinin söylediği bir şeye gülüyordu.
Sekiz yıldır onun güldüğünü duymamıştım.
Elaine sesini alçalttı.
«Buradan yaklaşık 40 dakika uzakta küçük bir kadın sığınma evi işletiyordum.»
Michael ve ben ona bakakaldık.
Elaine devam etti. «Nora dört yıl önce bize geldi.»
Göğsüm gerildi.
«Dört yıl önce mi?»
«20 yaşındaydı.»
«Ondan önce neredeydi?»
Elaine gözlerini kısa bir süre kapattı. «Bir adamla sıkışıp kaldım.»
Hasta hissettim. «Hangi adam?»
İkimize de baktı. «Bence oturmalıyız.»
Kafenin yan tarafını dolaşıp Nora’nın bizi kolayca göremediği küçük bir veranda alanına gittik.
Her saniyesinden nefret ettim.
i̇çeri girmek istedim.
Onun yüzüne dokunmak istedim.
«Anne» dediğini duymak istedim
Ama Elaine aynı şeyi söyleyip duruyordu.
«Ona sürpriz yaparsan koşabilir.»
Bu beni her seferinde durdurdu.
Nora’nın bir gece geç saatlerde sığınağa geldiğini söyledi.
Çantası yoktu, telefonu yoktu ve neredeyse hiç parası yoktu.
Korkmuştu, bitkin düşmüştü ve söylediklerine çok dikkat etmişti.
İlk başta başka bir isim kullandı.
Başka bir yerde ailesi olduğunu itiraf etmesi haftalar sürdü.
Geldikten aylar sonra gençliğinde ortadan kaybolduğunu itiraf etti.
«Sana bizden bahsetti mi?»
«Sonunda.»
«O halde neden polisi aramadın?»
Elaine doğrudan bana baktı.
«Çünkü bana geldiğinde yetişkindi ve kimseyle iletişime geçmemem için bana yalvardığı için.»
Michael’ın yüzü sertleşti.
«Onun kayıp bir kişi olduğunu biliyordun.»
«Hemen değil.»
«Ama sonunda.»
«Evet.»
«Ve hiçbir şey yapmadın.»
Elaine’in sesi sakin kaldı.
«Onu seninle iletişime geçmeye teşvik ettim. Tekrar tekrar.»
«Bu aynı şey değil.»
«HAYIR. Değil.»
Öfkesini anladım.
Bir yanım paylaştı.
Ama başka bir yanım Nora’nın Elaine’e ulaşacak kadar uzun süre hayatta kaldığı gerçeğine tutunuyordu.
«Ona ne oldu?» diye sordum
Elaine tekrar kafeye baktı.
«Caleb adında 19 yaşında bir çocukla birlikte sahilden ayrıldı.»
İsmin benim için hiçbir anlamı yoktu.
Bu bir şekilde durumu daha da kötüleştirdi.
Elaine, Nora’nın onunla birkaç aydır gizlice görüştüğünü söyledi.
Başka bir kasabada yaşıyordu.
Nora’nın bir flört uygulamasında yaşı hakkında yalan söylemesinin ardından internette tanışmışlardı.
Nora, Michael ve benim 19 yaşındaki birinin 16 yaşındaki kızımızla çıkmasını asla onaylamayacağımızı biliyordu.
Yani onu sakladı.
Caleb bir süredir onu kendisiyle baş başa vakit geçirmeye ikna etmeye çalışıyordu.
O kader gününde onu kendisiyle birlikte sahili terk etmeye ikna etti.
Sadece bir hafta sonu için.
Ona söylediği buydu.
İki günlüğüne giderlerdi.
Küçük bir macera.
Ona olan aşkını kanıtlama şansı.
Nora telefonunu geride bıraktı çünkü Caleb ailesinin takip edeceğini söyledi.
Zaten yalınayak yürüdüğü için sandaletlerini bıraktı.
Mayosunun üzerine örtbas etti ve arabasına bindi.
İki elimi de ağzıma bastırdım.
Michael hasta olabilir gibi görünüyordu.
«Ne oldu? Neden eve gelmedi?»
Elaine bir an sessiz kaldı. «Çünkü onu geri almadı.»
İlk başta Nora görünüşe göre yolculuğu uzattığına inanıyordu.
Sonra nereye gittiğini kontrol etmeye başladı.
Parasını elinde tuttu.
Polisin de şimdi onu aradığını ve eve giderse ikisinin de tutuklanacağını söyledi.
Sonra ona ondan nefret ettiğimizi söylemeye başladı.
Onu asla affetmeyeceğimizi.
Herkesin onun aptal olduğunu düşüneceğini.
Birkaç kez taşındılar.
Ucuz moteller, arkadaşlarının daireleri ve sonra başka bir eyalet.
Caleb düzensiz işlerde çalıştı ve Nora’yı da çalıştırdı.
He kept most of what she earned.
When she tried to leave, he threatened her.
Bazen fiziksel olarak.
Bazen ona bizi bir daha görmemesini sağlayacağını söyleyerek.
Elaine, «Ona nerede yaşadığını bildiğini ve isterse sana zarar verebileceğini söyledi» dedi.
«Yaptı mı?»
«Bilmiyorum.»
Michael masaya baktı.
«Ne kadar süre?» diye sordum
«Neredeyse dört yıl.»
Bir saniye nefes alamadım.
Dört yıl.
16 yaşındaki kızım pervasızca bir seçim yapmıştı.
Ve sonra dört yılını orada mahsur kalarak geçirmişti.
«Nasıl kurtuldu?»
Elaine, Caleb’in bir barın önünde çıkan kavgadan sonra tutuklandığını söyledi.
Nora yüzünden değil.
İlgisiz bir şey.