«Yapıyorum» dedi usulca. «Erkek erkeğe, Claire’e yaptığın şey yanlıştı. Bu bir tacizdi ve on dokuz yıl önce seni yüzüne karşı yargılamalıydım.»
«You wouldn’t dare…»
Mark went silent.
«Instead, I spent almost twenty years pretending that keeping my distance from you was the same as standing against you.» He shook his head. «It wasn’t.»
Daniel walked to the front door and opened it.
«But I’m telling you now. Our friendship is over.»
Mark’s jaw dropped.
«But I’m telling you now. Our friendship is over.»
«Daniel.»
«Artık evimde istenmiyorsun.»
Mark Evan’a baktı.
«Peki ya o? O benim çocuğum. Bizi bir kez ayrı tuttun, şimdi de yine yapıyorsun.»
Daniel Evan’a baktı.
Evan yaklaştı. Mark’ın gözünün içine baktı ve başını salladı. «Üvey babam — bir babam var. Anneme yaptıklarından sonra seninle bir ilişki istediğimi sanmıyorum.»
«Artık evimde istenmiyorsun.»
Mark tartışmak istiyor gibiydi.
«Çocuğu duydun» dedi Daniel. «Bunu olması gerekenden daha da zorlaştırma Mark.»
Mark başka bir kelime etmeden dışarı çıktı.
Daniel kapıyı kapattı ve ona yaslandı.
Sonunda Evan yüzünü sildi.
«Annem sana güvendi. Ve şimdi nedenini anlıyorum.»
«Bunu olması gerekenden daha da zorlaştırma Mark.»
Daniel ağzını kapattı.
Sonra gözyaşları gelirken bir eliyle duvara doğru eğildi.
Maya yürüdü ve ona sarıldı.
«Özür dilerim» diye fısıldadı.
Omzuna doğru başını salladı.
«İçeri girdiğimizde sen bir pisliktin.»
«Özür dilerim»
Kırık bir kahkaha kaçtı.
Evan yanağını sildi.
«Göz kalemi miydi?»
Daniel yine güldü, bu sefer daha sert.
«HAYIR.»
«İyi. Yirmi dakikamı aldı.»
Kırık bir kahkaha kaçtı.
Maya gözlerini devirdi.
Orada durup onları izledim ve sonunda içimde bir şey çözüldü.
Daniel gerçeklerden kaçarak geçirdiği yılları değiştiremezdi. Ama bu gece sonunda bundan kaçınmayı bırakmıştı.