— Biliyor muydunuz?
Yüzü anında değişti.
— Neden bahsediyorsun?
— Hamilelik hakkında. Kanım hakkında. Anemi hakkında. Her şey hakkında.
Daniel yavaşça sandalyesine çöktü ve gözlerini kapattı.
Sonra yaklaşık iki ay önce yanlışlıkla rahmetli annemin eski günlüğünü bulduğu ortaya çıktı. Sayfalardan birinde, ailemizdeki kadınların bazen kalıtsal bir anemi formundan muzdarip olduklarını ve bunun özellikle hamileliğin erken evrelerinde tehlikeli olduğunu yazdı.
Daniel normalden daha solgun hale geldiğimi ve giderek yorgunluktan şikayet ettiğimi fark ettiğinde gizlice bir doktora danışmaya karar verdi.
Gerçekten hamileliğim hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Sadece bana doğrudan şüphelerinden bahsederse kaybettiğimiz çocukları hemen hatırlayıp tekrar sürekli korku içinde yaşamaya başlayacağımdan korkuyordu.
—Ama neden tam olarak 19:14? — diye sordum. — Peki neden o anda perdeleri her seferinde kapattınız?
Daniel’in gözleri yaşlarla parlıyordu.
Telefonunu çıkardı ve bana eski bir fotoğraf gösterdi. Fotoğrafta annem mutfakta durmuş, elinde tamamen aynı beyaz tabağı tutuyordu.
—Sen ölmeden hemen önce annen bana sen küçükken sana bu çorbayı her gece tam 7:14’te vereceğini söyledi. Tam olarak bunun içinde zaman sen doğdun. Bir gün kendini iyi hissetmemeye başladığını fark edersem senin için pişirmemi istedi.
Kocama baktım ve uzun zamandır ilk kez gerçekte ne olduğunu anladım.
Gizli aramalarının diğer kadınla hiçbir ilgisi yoktu. Garajda korkunç bir şey saklamadı. Orada sadece annemin eski tarifinin bir parçası olan bitkileri kuruttu.
—Bana gerçeği söylemeliydin, — Sessizce dedim.
— Biliyorum. Yanlış şeyi yaptım. Ama seni tekrar kaybetmekten o kadar korktum ki her şeyi kendim yapmaya karar verdim.
O akşam ilk kez Daniel talep ettiği için çorba yemedim.
Birlikte masaya oturduk, perdeleri açık bıraktık ve sonunda bana her ayrıntıyı anlattı.
Yedi ay sonra tamamen sağlıklı bir kızımız oldu.
Tam olarak 19:14’te doğdu.
Annemin anısına Elizabeth — adını verdik.
Şimdi aynı beyaz tabak mutfağımızın üst rafında. Artık bana, bir zamanlar bana göründüğü gibi, kocamın benden dikkatlice sakladığı korkutucu sırrı hatırlatmıyor.
Benim için bu, bazen en çok korktuğumuz şeylerin arkasında birinin garip, sessiz ve sevdiği kişiyi korumak için pek de mükemmel olmayan bir girişimde bulunduğunun bir hatırlatıcısıydı.