Elena hemen elimi tuttu.
— Ona bakma. Kalk bakalım.
Hızla mutfağa yürüdük ve servis kapısından çıktık.
Sonunda kendimizi parlak bir şekilde aydınlatılmış bir sokakta bulana kadar neredeyse birkaç dakika koştuk.
—Şimdi polise gitmeniz gerekiyor, — dedi Elena.
Kabul etmek üzereydim.
Ama telefon yine titredi.
Bir mesaj daha geldi.
«Elena seni kandırıyor. Kocanız hakkındaki gerçeği öğrenmek istiyorsanız —come alone».
Donup kaldım.
Kocam uzun yıllardır yaşamıyor.
İskender onun hakkında nasıl bir şey bilebilir ki?
Ve neden tam olarak bu anda, korkuyla birlikte, tüm bunların ne anlama geldiğini öğrenmek için içimde neredeyse karşı konulamaz bir arzu belirdi?
Bölüm 4. Kaçmamı sağlayan gerçek
Telefon ekranına bakmaya devam ettim.
«Kocanız hakkındaki gerçeği bilmek istiyorum — come alone».
—Oraya gitmeyi aklınızdan bile geçirmeyin, dedi — Elena hemen.
Ona baktım.
—Ama kocamı nasıl öğrendiler?
—Belgelerinizde muhtemelen bilgi bulundu.
Bir pasaport, evin fotoğrafı ve restoranda masanın üzerinde duran kağıtlar hemen gözlerimin önünde belirdi.
Artık yaşananlar daha anlaşılır bir tablo oluşturmaya başlamıştı.
Polise gittik.
Orada olan her şeyi detaylıca anlattım, aldığım mesajları gösterdim ve fotoğraflarElena tarafından korunan .
İlk başta benim de neredeyse hiç tanımadığım bir adama inandığımı söylemekten çok utandım.
Ama polis sakince şöyle dedi:
—Kendinizi suçlamak zorunda değilsiniz. Bu tür insanlar, kendilerine güvenilecek şekilde kasıtlı olarak ilişkiler kurmayı bilirler.
Daha sonra İskender’in aslında kendisini sahte bir isimle tanıttığı ve hayatı hakkında yanlış bilgiler kullandığı ortaya çıktı.
Çoğunlukla bekar kadınlarla tanıştı, onları hızla kazandı ve ardından dikkat çekmeden mülk, akrabalar, tasarruflar ve belgeler hakkında bilgi topladı.
Ama beni en çok endişelendiren şey başka bir şeydi.
Rahmetli kocam hakkında gerçekten bir şeyler biliyordu.
Ancak aralarında gizli bir bağlantı yoktu.
Kocamın ölümünden birkaç yıl sonra internette eski arabasının satışına ilişkin bir ilan yayınladım. Daha sonra deneyimsizliğimden dolayı çok fazla bilgi belirttim: adı, soyadı, yaşadığım bölge ve hatta bazı belgelerin fotoğrafı.
Bu bilgi benimle iletişime geçmek için oldukça yeterli çıktı.
Alexander, ilk toplantımızdan çok önce kamu malı olan her şeyi inceledi.
Bunu öğrendiğimde şok oldum.
Kahvecinin yanında düğmeleri açılmış o saçma hikayenin bile hiç kaza olmadığı ortaya çıktı.
Birkaç gün sonra İskender’in gözaltına alındığı bana bildirildi.
Aynı zamanda polis, onunla birlikte hareket edebilecek diğer birkaç kişiyi de kontrol etti.
Eve gideceğimden daha erken döndüm.
Kızım benimle havaalanında buluştu.
İlk başta uzun süre hiçbir şey söylemedi.
Sonra bana sıkıca sarıldı.
— Anne, en önemli şey geri dönmüş olman.
Gülümsedim, gerçi gözlerimden yaşlar geldi.
—Hayal edebiliyor musunuz, bütün bir hafta boyunca hayatı anlatma düşüncesiyle oraya gittim «yes».
Kızım bana baktı.
— Peki şimdi ne olacak?
Biraz gülümsedim.
— Hayat hakkında yine de «yes» diyeceğim. Ancak üç gün içinde neredeyse aile olmaya çalışan erkekler için bazen «no» cevabını vermek yararlı olabilir.
İkimiz de güldük.
Bu, birkaç zor günün ardından ilk gerçek kahkahaydı.
Daha sonra düşüncelerim uzun süre olanlara geri döndü.
Ancak yine de bu geziye çıktığım için pişman olmadım.
Kendimi tekrar insanlarla tanışmaya, yürümeye, gülmeye ve sadece bir dul gibi değil, aynı zamanda hayatı henüz bitmemiş bir kadın gibi hissetmeye izin verdiğim için pişman olmadım.
Tek pişmanlığım bir şeyi çok geç fark etmemdi.
Güven ve güvenlik — hiç de aynı şey değildir.
Yaş, kendinizi dünyadan kapatmanız gerektiği anlamına gelmez. Ama aynı zamanda bizi yenilmez yapmaz.
O zamandan beri yabancılara nerede yaşadığımı, ne kadar param olduğunu, evde hangi belgeleri sakladığımı ve sevdiklerimin nerede olduğunu hiç söylemedim. Yeni tanıdıklarla ilgili bilgileri kontrol ediyorum ve kızıma nereye gittiğimi ve kiminle çıktığımı söylediğimden emin oluyorum.
Ve en önemlisi — bu hikayeden sonra basit bir gerçeği öğrendim.
Dikkat, mutluluğumuzu elimizden almaz. Bazen ona ulaşmana izin veren odur.
Eğer o akşam iç kaygı hissini dinlememeye karar verseydim ve restoranda kalsaydım her şey tamamen farklı bitebilirdi.
Bazen tehlike hakkında bir uyarı yüksek bir ağlama ile gelmez.
Bazen zar zor duyulur gibi geliyor.
Asıl önemli olan zamanında duymak.