Grant cevap verdi, “D yapmaması gerekiyor!e.”

Vanessa sordu, “Peki ya yaparsa?”

Bunu uzun bir sessizlik izledi.

Sonra Grant hiçbir şey söylemedi.

Hiç bir şey.

Cevap o sessizlikti.

Nefes alamayarak ekrana baktım.

Walter videoyu duraklattı.

“Üzgünüm.”

Sesim bir fısıltıdan daha da yükseldi.

“Hiçbir zaman hayır demedi.”

“No.”

Bölge savcılığı kaydı bir saat içinde teslim aldı.

O akşam Vanessa Vale komplo, sahtecilik, mali dolandırıcılık ve tıbbi tedaviye müdahale girişiminden tutuklanmıştı.

Grant tutuklanmadı.

Henüz değil.

Avukatları çok hızlı hareket etti.

Etkisi çok uzağa ulaştı.

İnkarları çok dikkatli bir şekilde hazırlanmıştı.

Ancak gün doğumundan önce Holloway Global’in yönetim kurulu, soruşturma süresince CEO olarak görevden uzaklaştırılması yönünde oy kullandı.

Hastanedeki tüm televizyonlarda haber uyarıları yayınlandı.

GRANT HOLLOWAY, TIBBI VE MALI SKANDALIN ORTASINDA CEO GÖREVINDEN UZAKLAŞTIRILDI

Hemşireler koridorlarda fısıldadı.

Muhabirler girişin dışında toplandı.

Walter YYBÜ için özel güvenlik ayarladı.

Ve ben?

Sert floresan ışıkların altında oturdum, oğullarım kuluçka makinelerinde uyurken, neredeyse ölmek üzere olan bir vücuttan acı verici bir şekilde süt pompaladım. 

Hayatta kalmanın göz alıcı bir yanı yok.

Bazen hayatta kalmak güçlü bir mahkeme konuşması ya da dramatik bir yüzleşme değildir.

Bazen hayatta kalmak, çatlak cilt, titreyen eller, her ağladığınızda dikişlerin çekilmesi ve yasal evrakları parmaklarınıza bantlanmış bir kalemle imzalamak anlamına gelir çünkü vücudunuz hala düzgün tutamayacak kadar zayıftır.

Ama hayatta kaldım.

Ve her geçen saat Grant zayıfladı.

Oğlanların doğumundan sonraki altıncı günde hastaneye döndü.

Bu sefer tek başına geldi.

Avukat yok.

Çiçek yok.

Pahalı palto yok.

Sadece Grant—traşsız, bitkin, içi boş gözlü—herhangi bir sıradan adam gibi güvenlik masasında izinsiz durdu.

Walter onun çıkarılmasını isteyip istemediğimi sordu.

Neredeyse evet diye cevap veriyordum.

Sonra YYBÜ camından Oliver, Noah ve Elias’a baktım.

“Bir konuşma,” dedim. “Kaydedildi. Hukuk müşaviri hazır.” ile

Grant konferans odasına eskiden olduğu adamın gölgesi gibi girdi.

Gözleri tekerlekli sandalyede bana dikildi.

Kısa bir an için, pa!n yüzünü geçti.

“Cassie,” fısıldadı.

Bekledim.

Kendisini karşımdaki sandalyeye indirdi.

Walter masaya bir kayıt cihazı yerleştirdi.

Grant ona baktı.

Sonra bana baktı.

“Vanessa’nın bu kadar ileri gideceğini hiç bilmiyordum.”

Sessiz kaldım.

“Bir çıkış yolu istedim,” devam etti. “Güç istedim. İstedim—”

“Zenginlik,” dedim.

Dudakları birbirine bastırdı.

“Evet.”

İtiraf beni hazırlıksız yakaladı.

Bakışlarını ellerine indirdi.

“Size yardım sağlanacağına kendimi ikna ettim. Oğlanların asla onsuz gitmeyeceğini. Hukuki durum çözüldükten sonra her şeyi yoluna koyardım.”

“Sigortamı feshettin.”

“Biraz geçici baskının herkesi bir çözüme doğru iteceğine inanıyordum.”

Neredeyse gülüyordum.

Zulmü cilalı bir dile dönüştürmüştü.

Geçici baskı.

Yerleşim.

Makul.

“Neredeyse beni öldürtüyordun,” dedim.

Gözleri anında kalktı.

“O emri hiç vermedim.”

“Asla engellemedin.”

Sert yutkundu.

Kayıt cihazının minik kırmızı ışığı aramızda parladı.

“Yapacağına hiç inanmadım d!e.”

“Ve eğer olsaydı?”

Tek bir an için coll@psed ifadesi.

Sadece bir tane.

Sonra mırıldandı, “Her şey daha kolay olurdu.”

Walter’ın parmakları masaya doğru sıkıştı.

Zafer hissetmedim.

Sadece keder.

Çünkü oradaydı.

Özenle hazırlanmış her yalanın altında saklı olan gerçeklik.

Bende olsaydı her şey daha basit olurdu d!ed.

Yavaşça başımı salladım.

“Teşekkür ederim.”

Grant gözlerini kırpıştırdı.

“Ne için?”

“Sonunda yüksek sesle itiraf ettiğin için.”

Daha yakına eğildi.

“Cassie, bunu hala düzeltebilirim. Şirket ayakta kalabilir. Çalışanlar—”

“Şirket ayakta kalacak.”

Alnı kırıştı.

“Sadece senin yüzünden değil.”

Bana baktı.

“Ne?”

Walter bir belgeyi masanın üzerine kaydırmadan önce bir klasör açtı.

“Walter, derhal geçerli olmak üzere, ” Bayan Bennett’in Holloway Global’i istikrara kavuşturmak, çalışanların emekli maaşlarını korumak, iş sürekliliğini sürdürmek ve her soruşturmaya tam olarak yardımcı olmak için acil durum yönetim otoritesine başvurduğunu duyurdu.“

Grant sayfayı okudu.

Yüzündeki renk kayboldu.

“Şirketimin başına geçemezsiniz.”

Gözlerini tuttum.

“Hayır,” Sessizce cevap verdim. “Onu senden kurtaracağım.”

Onunla tanıştığımdan beri ilk kez Grant’in söyleyecek hiçbir şeyi kalmamıştı.

BÖLÜM 7 — Dünyanın Kendisine Ait Olduğuna İnanan Adamın Yargılanması

Üç ay sonra, büyükbabamın mektubu çantamın içinde katlanmış halde dururken, üç oğlumun evde iki hemşireyle birlikte baktığını bilerek vücudumda bir yara izi taşıyarak mahkeme salonuna girdim.

Dışarıdaki kameralar adımı haykırdı.

“Cassandra!”

“Grant hiç özür diledi mi?”