Fakat paranın son durağına bakıldığında, her transfer Selina’nın babasına ait bir kuruluşta son buluyordu.
Adli muhasebecinin temkinli hesaplamasına göre, toplam değeri üç yüz bin doların üzerinde olan ve yeterli belgeyle açıklanamayan işlemler vardı.
Bunların tamamı resmi bir hukuki muhasebe ve inceleme gerektirecek boyuttaydı.
David akış şemalarına uzun süre baktı.
Konuştuğunda sesi neredeyse duyulmayacak kadar kısıktı.
“Her gece saat ikiye kadar çalışıyordum,” dedi.
“Her gece.
Şirketi ayakta tutmaya çalışırken kendimi tüketiyordum.
Kendi maaşımı azaltıyordum.
Çalışanlarımın maaşlarını ödeyebilmek için bazen kendi ödememi bile erteliyordum.
Ve bütün bu süre boyunca bunlar yaşanıyormuş.
Şirketin kanı sessizce akıp gidiyormuş.
Ben ise sadece yeterince çalışmadığımı düşünüyordum.”
“Henüz buna hırsızlık demeyeceğiz,” dedi Phoebe.
Onu dinlerken, sakinliği ve ölçülü yaklaşımının aslında başlı başına güçlü bir araç olduğunu anladım.
“Mahkemeye, yalnızca açıklanmamış şirket transferlerini ortaya çıkaran ve bunların belgelenmesini isteyen dilekçeler sunacağız.
Sonra da oturup onları izleyeceğiz.
Var olmayan kredi sözleşmelerini, olmayan borç belgelerini ve açıklayamadıkları işlemleri nasıl açıklamaya çalışacaklarını göreceğiz.
Biz suçlama yapmayacağız.
Belgelerin yokluğu, suçlamayı bizim yerimize yapacak.
Bu çok daha etkili olur.
Ve karşı tarafın buna karşı koyması da çok daha zorlaşır.”
Bölüm 14 — Tarafsız Gözetmen
Mali inceleme ilerlerken Phoebe, David, benim ve en önemlisi iki küçük çocuğun geleceği açısından dosyanın en kritik kısmının peşine düştü:
Çocuklarla görüşme hakkı.
O güne kadar David’in kendi çocuklarıyla geçirmesine izin verilen birkaç saati denetlemekle görevli kişi Selina’nın annesiydi.
Ve Selina’nın annesi, tahmin edilebileceği gibi, birbiri ardına raporlar hazırlıyordu.
Bu raporlarda kızı neredeyse kusursuz bir anne gibi gösteriliyor, David ise çocuklarla görüştüğü sırada tehditkâr, saldırgan, baskıcı ve takıntılı biri olarak tarif ediliyordu.
Her raporla birlikte resmi kayıtlarda “tehlikeli baba” görüntüsü biraz daha güçleniyordu.
Phoebe mahkemeye başvurarak Selina’nın annesinin bu görevden alınmasını ve yerine tamamen tarafsız bir kişinin atanmasını istedi.
Mahkeme talebi kabul etti.
Böylece bağımsız ve yetkili bir aile hizmetleri kuruluşundan profesyonel bir görevli, David’in çocuklarıyla yaptığı görüşmeleri gözlemlemeye başladı.
Yeni gözetmenin raporlarında ise bambaşka bir insan vardı.
Aslında benim yıllardır tanıdığım oğlumun aynısıydı.
Leo, babası kapıdan girer girmez koşup ona sarıldı.
Mason ise babasının dizlerine tırmanıp birlikte kitap okumak istedi.
Her iki çocuk da raporlarda babalarının yeni evini görmek için sabırsızlandıklarını ve bunu defalarca dile getirdiklerini söylüyordu.
Bir görüşme sırasında beş yaşındaki bir çocuğun yaşadığı öfke nöbetini David’in sakin ve sabırlı biçimde yönettiği özellikle kayda geçirilmişti.
Bir kez bile sesini yükseltmemişti.
Tamamen sıradan bir ebeveynlik anıydı.
Fakat Selina’nın annesi aynı davranışı daha önce “saldırgan bir olay” olarak raporlamıştı.
İki rapor grubunu yan yana koyduğunuzda, farklı günlerde farklı davranan iki ayrı adam görmüyordunuz.
Aynı sakin ve yumuşak huylu adamı görüyordunuz.
Bir kez onu suçlu ilan etmeye kararlı biri tarafından gözlemlenmişti.
Diğerinde ise görevi yalnızca gerçeği olduğu gibi aktarmak olan bağımsız bir uzman tarafından.
Ve bu iki gözlemciden yalnızca birinin gerçeği çarpıtmak için açık bir nedeni vardı.
Bölüm 15 — Dijital Adli İnceleme
Sonra, lokantada oturduğumuz ilk günden beri beklediğim bölüm geldi:
Ekran görüntüleri.
Mahkemenin kabul ettiği standartlara uygun çalışan dijital adli inceleme uzmanına, Selina’nın David’in gönderdiğini iddia ettiği tehdit mesajlarının görüntüleri teslim edildi.
Oğlumun çocuklarını kaybetmesine neden olan o sözde tehditlerin bulunduğu sayfalarca mesaj.
Uzman bunları tek tek inceledi.
Ardından, her iletişimin arkasında bulunan ve sıkıcı olduğu kadar güvenilir olan gerçek kayıtlarla karşılaştırdı:
Telefon operatörlerinin kayıtları.
Sonuçlar uyuşmuyordu.
Selina’nın David tarafından gönderildiğini ileri sürdüğü tehdit mesajlarının büyük bölümünün, gerçekten gönderildiğine dair hiçbir kayıt bulunmuyordu.
Ne David’in telefonundan gönderilmişlerdi.
Ne onun numarasından.
Ne de herhangi bir telefon operatörünün sistemi üzerinden.
Hiçbir tarihte.
Hiçbir şekilde.
Ortada yalnızca görüntüler vardı.
Daha sonra uzman görüntülerin kendisini, çoğu insanın varlığından bile haberdar olmadığı teknik ayrıntı düzeyinde incelemeye başladı.
Meta verileri kontrol etti.
Ve orada açıkça görülen, kolayca açıklanamayacak bazı değişiklik izlerine rastladı.
Düzenleme.
Manipülasyon.
Yeniden oluşturma.
Başka bir deyişle, gerçekten gönderilmiş mesajların dijital izleri değil, sonradan hazırlanmış mesajların izleri vardı.