Bazı satırlar daha çok acıtır çünkü kendi istekleri dışında birinden sürüklenmiş gibi görünürler.
«Beni nasıl biri sandığını bilmiyorum» dedim.
Violet kollarını kavuşturdu. «Bundan daha fazla gururun olduğunu sanıyordum. Ama sen de herkes gibisin, değil mi? Parasından sonra. Mülkünden sonra. Benden tiksiniyorsun Layla.»
«Beni nasıl biri sandığını bilmiyorum.»
Kıpırdamadan gittim. «Gurur pahalıdır Violet. Bilmelisin. Kendininkini saklama lüksüne sahip oldun.»
Ona tokat atmışım gibi ürktü. «Defol Layla.»
Ben de yaptım.
***
Eve dönüş yolculuğunu hatırlamıyorum.
Dairemin dışında arabamda oturduğumu, onun sesini defalarca duyduğumu hatırlıyorum. O tür bir insan.
«Güvenliğe ihtiyacım var» diye mırıldandım.
«Defol Layla.»
***
Üç hafta sonra Violet’in büyükbabasıyla evlendim. Düğün küçüktü, özeldi ve cildimi kaşındıracak kadar pahalıydı. Çiçekler muhtemelen kiramdan daha pahalıya mal oldu.
Rick’in yanında durdum ve omuzlarımı düz tuttum.
Aramızda elli yıllık bir yaş farkı vardı ve bu aşk için değildi.
İkinci sıradan Violet kucağında programa baktı. Bana hiç bakmadı.
Kimse benim için gelmedi. Soracak kimse kalmamıştı.
Aramızda elli yıllık bir yaş farkı vardı.
Resepsiyonda, bir kadeh şampanyaya uzanıyordum ki, soluk mavili bir kadın yoluma çıktı. Rick’in kızlarından Angela’ydı. İki parmağıyla dirseğime dokundu ve ısınmadan gülümsedi.
«Çok hızlı hareket ettin» dedi. «Babam başıboşları kurtarmaktan her zaman keyif almıştır.»
Bir yudum şampanya aldım. «O halde umarım bu aile sonunda evde eğitim görmüştür.»
Şok olmuş görünüyordu. «Affedersiniz?»
Cevap veremeden Rick yanımda belirdi. «Angela, eğer bir akşam nezaketi beceremiyorsan lütfen sessiz ol.»
«Affedersiniz?»
Yüzü gerildi. «Sadece onu karşılıyordum.»
«Hayır» dedi. «Hayal kırıklığım için seçmelere katılıyordun. Her zamanki gibi.»
Burnundan bir nefes verdi ve uzaklaştı.
Hava karardıktan sonra araziye gittik. Zar zor konuştum. Rick zorlamadı.
***
Yatak odasında bir aynanın önünde durdum ve o elbiseyle kendime baktım. Güzel görünmüyordum. Düzenlenmiş, pahalı ve geçici görünüyordum.
Kapı arkamdan açıldı.
«Sadece onu karşılıyordum.»
Rick devreye girdi, yavaşça kapattı ve oda sessizleşti. Sonra dedi ki, «Layla, artık benim karım olduğuna göre… Sonunda sana gerçeği söyleyebilirim. Çekip gitmek için çok geç.»
Ellerim soğudu.
«Rick, bu ne anlama geliyor?»
Bana baktı. «Bu, sana neden sorduğum konusunda yanıldığın anlamına geliyor.»
Onunla tam olarak yüzleşmek için döndüm. «O halde söyle bana.»
«Çekip gitmek için artık çok geç.»
Yaklaşmadı. «Ölüyorum Layla.»
«Ne?»
«Kalbim» dedi. «Belki aylar. Bir yıl, eğer Rab teatral hissediyorsa.»
Bir sandalyenin arkasını kavradım. «Bunu bana neden şimdi söylüyorsun?»
«Çünkü» dedi sessizce, «ailem yıllarını mağazanın önünde alışveriş yapanlar gibi ölümümün etrafında dönerek geçirdi. Geçen baharda kendi oğlum beni zihinsel olarak küçülmüş ilan ettirmeye çalıştı.»
«Ölüyorum Layla.»
Ona bakakaldım. «Kendi oğlun mu?»
«Evet. David.»
«Bunun benimle ne alakası var?»
«Her şey.» Rick başucundaki klasöre doğru başını salladı. «Aç şunu.»
Ettim.
İçeride transferler, yasal taslaklar ve el yazısıyla yazılmış notlar vardı.
«Kendi oğlun mu?»
Söz verilen ve hiç gönderilmeyen bağışlar vardı. Çalışanlar sessizce dışarı itti. Ve Violet’in annesinin hastane faturaları Rick tarafından karşılanırken Angela ve David övgüyü aldı. Sonra emlak planına ulaştım.
Ağzım kurudu. «Rick…»
«Ben öldükten sonra» dedi, «şirketin ve hayır kurumunun bir kısmı sana gidiyor.»
Klasörü yatağın üzerine düşürdüm. «HAYIR.»
«Evet Leyla. Tek yol bu.»
«HAYIR. Ailen zaten benim altın arayıcısı olduğumu düşünüyor Rick. Öğrendiklerinde hayal edin.»
Sonra emlak planına ulaştım.
«Sen yüzüğü takmadan önce bunu düşündüler.»
«Beni yok edecekler.»
Bakışlarımı tuttu. «Sadece onlara izin verirsen.»
Bir keresinde keskin ve titrek bir şekilde gülmüştüm. «Neden ben?»
«Çünkü diğer insanların neyi kenara attığını fark ediyorsunuz. Kim görmezden gelinir. Kim alışıyor. İstenmeyen insanlar genellikle bunu yapar.»
«Bu evlilikte çaresiz olanın ben olduğumu sanıyordum.»
Rick ateşin yanında kendini sandalyeye indirdi. «HAYIR. Sadece dürüst.»
«Beni yok edecekler.»
«Bana söylemeliydin.»
«Koşardın» dedi. «Ve sana kafes teklif etmediğimi kanıtlamak için zamana ihtiyacım vardı.»
«Peki şimdi ne olacak?»
«Şimdi sana haddini bildirmeye çalışacaklar. Bu evlilik sana da güvenlik vermekle ilgiliydi. Bunu alacaksın.»
***
Birkaç gün sonra Violet beni terasta köşeye sıkıştırdı. «Büyükbabamın vasiyetini değiştirdiğini duydum.»
Döndüm. «Haftalardır benimle neredeyse hiç konuşmadın ve bu senin açılışın mı?»
«Onunla para için mi evlendin, evlenmedin mi?»
«Büyükbabamın vasiyetini değiştirdiğini duydum.»
«Onunla evlendim çünkü sonsuza kadar fakir kalmaktan korkuyordum.»
«Peki şimdi?»