Elinde sadece küçük bir tahta müzik kutusu vardı.
Lily kapağı açtı ve sessiz, basit bir melodi çalmaya başladı.
—Babana aitti, — dedi Robert.
Lily kapağı açtı ve sessiz, basit bir melodi çalmaya başladı.
—Peki on yaşındayken nasıldı?
Robert gözyaşları içinde gülümsedi.
— Krepleri severdi. Ayakkabı bağcıklarımı bağlamaktan nefret ederdim. Ve bir gün kurbağayı banyoya koymaya karar verdim.
Bu basit günlük hikayenin Lily için herhangi bir uzun konuşmadan çok daha değerli olduğu ortaya çıktı.
Lily güldü.
— Peki sonra ne oldu?
—Büyükanneniz o kadar çok çığlık attı ki tüm ev duydu. Kurbağa kaçtı. Sonra onu bir çamaşır sepetinde bulduk.
Bu basit günlük hikayenin Lily için herhangi bir uzun konuşmadan çok daha değerli olduğu ortaya çıktı.
Robert, biletlerimizin transferi ve otelde bir gece daha ödemeyi teklif etti. İlk tepkim sadece prensip olarak reddetmek oldu.
Sahilde Robert, Lily’nin sandalyesinin bir tarafında, Tony— ise diğer tarafında yürüyordu.
Ama sonra Lily tekrar okyanusa gidip gidemeyeceğimizi sordu.
Dr. Patel’i aradım. Lily’nin durumunun oldukça stabil olduğunu ve başka bir gün için ciddi bir tehlike oluşturmadığını doğrulayınca Robert uçak biletlerini değiştirdi ve kalış süremizi uzattı.
Sahilde Robert, Lily’nin sandalyesinin bir tarafında, Tony— ise diğer tarafında yürüyordu.
Birlikte onu doğrudan su hattına yuvarladılar.
Biraz sonra Lily şemsiyesinin altında dinlenirken ben Robert’ın yanında durdum.
Bu sefer küçük bir dalga hala bacaklarına dokundu.
Lily’nin nefesi kesildi ve sonra yüksek sesle güldü.
— Soğuk!
Robert onunla güldü. Tony sandalyenin yanına oturdu ve sessizce gözlerini sildi.
Biraz sonra Lily şemsiyesinin altında dinlenirken ben Robert’ın yanında durdum.
— Ama Adam’ı bilmeye hakkı var.
—Bir gün bize kaybedilen yılları geri vermeyecek, — dedim.
— anlıyorum.
—Hala kızgınım.
— Ve haklı olarak.
— Ama Adam’ı bilmeye hakkı var.
Gün batımından hemen önce Lily, otel çalışanından son bir fotoğraf daha çekmesini istedi.
Robert ona baktı.
—Ve ona hatırladığım her şeyi anlatma fırsatı bulduğum için minnettar olurum.
Sahil boyunca biraz daha ileride duran Tony’ye baktım.
Yaptıklarına sonra bakacağız. Ama bu gün Lily’nindi.
Gün batımından hemen önce Lily, otel çalışanından son bir fotoğraf daha çekmesini istedi.
Ellerimizi nereye koyacağımızı ve birbirimize nasıl bakacağımızı bilmeden biraz beceriksizce — sandalyesinin arkasında durduk.
Lily önce Tony’yi, sonra Robert’la beni işaret etti.
— Birlikte durun.
Tereddüt ettim.
Lily kaşlarını çattı.
— Lütfen.
—Benim için gelen herkesin fotoğrafta olmasını istiyorum.
Ellerimizi nereye koyacağımızı ve birbirimize nasıl bakacağımızı bilmeden biraz beceriksizce — sandalyesinin arkasında durduk.
—Neden her şey? — sordum.
Lily gülümsedi.
—Çünkü benim için gelen herkesin fotoğrafta olmasını istiyorum.
Çalışan kamerayı aldı.
Ve çok uzun zamandır ilk defa hiçbirimiz tartışmaya başlamadık.