Şimdi, yıllar sonra, güvenle söyleyebilirim ki: boşanma doğru karardı. «’i mağlup ettiğim için değil. Ama ikimiz de kaybetmeyi bıraktığımız için. Yalanlarla yaşamayı bıraktım. Her şey yolundaymış gibi davranmayı bıraktık.
Alexey iyi bir baba oldu. Bütün bir kadın oldum. Anya bu duygusuzca büyüdü boşanma ebeveynler — bir felakettir. Annesi, babası, Olya Teyzesi, Artyom kardeşi var. Büyük, farklı, ama dürüst aile.
Geçen 8 Mart’ta Alexey bana çiçek verdi. Aynen öyle. Said: «Anya» için teşekkürler.
Ona bir kitap verdim. Boşanma sonrası ilişkiler hakkında. Güldü: «Geç oldu, bu kursu pratikte zaten tamamladık».
Gülüyoruz. Sıklıkla. Geçmişte — öfkesizdi. Şimdiki —’in üstünde minnettarlıkla.
Geçenlerde evlilik sözleşmesini Anya’nın çocuklarının çizimlerinin olduğu bir kutuya aktardım. Bırakın orada yatsın. Hatırlatma olarak: kağıt evliliği kurtarmaz. Evlilik insanlar tarafından kurtarılır. Her gün. Eylemlerinle.
Ve eğer bir kişi —’i tökezlerse, bunu kabul etme ve sonuçlarını kabul etme cesaretine sahip olmalıdır. Alexey kabul etti. Ve ihanetten, değişimden, yeni hayattan gelen — acıyı kabul ettim.
İyiyim şimdi. Çalışıyorum, Anya ile seyahat ediyorum, yoga yapıyorum. Bir erkekle çıkmak. O bir mühendis. Sakin, güvenilir. Acelemiz yok. İkisinin de geçmişi var. Ve her ikisi de dürüstlüğe tutkudan daha çok değer verir.
Alexey onunla Anya’nın doğum günü partisinde tanıştı. El sıkıştılar. Futboldan bahsettik. Gerilim yok. Rekabet yok. Sadece bir kızı önemseyen iki yetişkin adam.
Anya mutlu. Diyor ki: «Anne, artık iki babam ve iki annem var. lucky» benim.
Ve o haklı. Şanslı. Çünkü hayatındaki yetişkinler savaşı değil sorumluluğu seçiyordu.
Bu çok kesin bir son. «’in tekrar bir araya geldiği muhteşem bir mutlu son olmadan». Ve «’in her şeyini kaybettiği trajedi olmadan». Sadece hayat. Hatalar, sonuçlar ve yeni bir aile biçimiyle.
Bir kutuda evlilik sözleşmesiyle. Gitarda üç akorla. Mutfakta bir fincan çay ile.
Ve çıkardığım ana sonuçla: —’i affetmek geri dönmek anlamına gelmez. Affet —, bırak anlamına gelir. Kendinizi. Onun. Yanılsamalar.
Ve sonra — canlı. Doğrusu. Günden güne.
Bitiş.