— Mağazadan çek mi geldi? — burundan çekti ve gözlerinde öfke gözyaşları belirdi. — Bu bir tür hastalıklı şaka mı?
— Bu, veda notu yazdığınız çekin aynısı, —, Noah’ı bıçak gibi keskin bir sesle söyledi. — Bizim yerimize bir adamı seçtiğiniz not. Ama çeke bakmadın, değil mi?
Lily yavaşça eğildi ve bir yığın kalın beyaz kağıt çıkardı.
— Emlak belgesi mi? — fısıldadı ve öfkesinin yerini kafa karışıklığı aldı.
— Dört yatak odalı evin tamamı ödendi, — Nuh dedi. — Büyükbaba adına. Tüm emekli maaşını hayatta kalmamız için harcadığı için ona teşekkür etmek.
Lily yavaşça eğildi ve bir yığın kalın beyaz kağıt çıkardı.
Hemen yüzünde iğrenç bir açgözlülük parıltısı parladı.
— Ev mi aldın? Şimdi gerçekten zengin misin? Seninle çok gurur duyuyorum!
— Girişim geçen ay halka açıldı, — dedi Noah gözlerini kısarak. — Ama bunu zaten biliyordun, değil mi?
Lily ceketine yapışarak bir adım geri çekildi.
— Pete üç ay önce iflas başvurusunda bulundu, — devam etti Noah. — Ve sonra senden boşandı, sana hiçbir şey kalmadı.
— Pete’i nereden biliyorsun? — nefesi kesildi ve soluk yanakları alevlendi.
— Çok iyi özel dedektiflere param yetiyor, — soğukkanlılıkla Noah dedi. — Adım haber olur olmaz ortaya çıkacağını biliyordum.
— Şimdi gerçekten zengin misin? Seninle çok gurur duyuyorum!
— Forbes’ta fotoğrafını gördünüz ve aniden çocuklarınız olduğunu hatırladınız, — ekledim, göğüslerimin tiksinti ile dolu olduğunu hissettim.
— Bu bariz bir yalan! — Lily’yi haykırdı. — Phoebe, Kelly, onlara iyi bir anne olduğumu söyleyin!
Phoebe ona mutfak adasının karşısında baktı, yumruklarını sıkıca sıktı.
— Kim olduğunuzu bile bilmiyoruz, — dedi kesin bir dille.
— Geri döndüm çünkü hepinizi seviyorum! — Lily’ye yalvardı, umutsuzca Noah’ın kolunu tuttu.
Nuh hemen elini çekti ve ceketini salladı, sanki onu lekelemiş gibi.
— Ailen için geri dönmedin, — gürledi. — Para için geri döndün.
Nuh hemen elini çekti ve ceketini salladı, sanki onu lekelemiş gibi.
— Ben senin annenim! — çığlık attı. — Ailemin başarısı için yasal hakkım var!
— Noah ona, — On beş yıl önce bize karşı tüm haklarını kaybettiğini söyledi.
— Seni dokuz uzun ay boyunca kalbimin altında taşıdım! — Lily teatral bir şekilde ağladı. — Feda ettiğim onca şeyden sonra bana normal bir hayat sağlamalısın!
— Sana bir sent bile borcum yok, — Noah tamamen sakin bir şekilde cevap verdi.
— O sadece çocuklarımı benden çalan öfkeli yaşlı bir adam! — Lily çığlık atarak yine beni işaret etti.
— O tanıdığımız tek gerçek baba, — Noah’ı havladı ve sesi mutfakta dolaştı.
— Seni dokuz uzun ay boyunca kalbimin altında taşıdım!
— Seni dava edeceğim! — Lily’yi tehdit etti. — Ebeveynimin bakımı için nafaka talep edeceğim!
— Hangi yasal dayanağa göre? — sakince Noah’a sordu.
Daha sonra elini ceketinin iç cebine koydu, kalın, katlanmış bir belgeyi çıkardı ve mutfak adasına çarptı.
— Üst satırı yüksek sesle okuyun.
Lily titreyen elleriyle kağıtları aldı.
— Bir yetişkinin evlat edinilmesine ilişkin sertifika mı? — okudu ve sesinde giderek artan bir panik duyuldu. — Bu ne anlama geliyor Noah?
— Noah, — Bu, artık hukuki, mali veya başka bir anlamda annemiz olmadığınız anlamına geliyor dedi. — Geçen hafta adliyede işlemi tamamladım. Büyükbaba artık resmi ve yasal olarak bizim gerçek babamız. Girişimimin parası üzerinde kesinlikle hiçbir hakkınız yok.
Lily titreyen elleriyle kağıtları aldı.
— Bunu yapamazsınız! — Lily çığlık attı, sanki ellerini yakmış gibi belgelerini bıraktı. — Seni ben doğurdum! Bana bir şey borçlandı!
— Doğumun kendisi bir kadını anne yapmaz, — Noah cevap verdi. — Büyükbaba her zor anda oradaydı ve siz bizi ezik bir mağaza makbuzuyla bıraktınız.
— Lütfen gidecek hiçbir yerim yok! — Lily’ye yalvardı, yüzünü elleriyle kapattı. — Pete her şeyi aldı! Yardımına ihtiyacım var!
— Bir aileye ihtiyacınız yok, — dedim, kapıyı kesin bir şekilde işaret ederek. — Paraya ihtiyacın var. Evimi terk et Lily ve bir daha geri dönme.
— Doğumun kendisi bir kadını anne yapmaz.
Aşağılanmış bir öfkeyle bize baktı, sonra keskin bir şekilde döndü ve buz gibi soğuğa çıktı. Ön kapı sessizce tıkırdadı ve evimiz yeniden sakin ve güvenli hale geldi.
— İyi misin oğlum? — Elimi geniş omzuna koyarak usulca sordum.
— Fine, — Noah gülümsedi ve uzun süre bana sıkıca sarıldı, o kadar sıkı ki gözlerim gıcırdadı. — Gerçek babam olduğun için teşekkür ederim. Seni seviyorum.
— Ben de seni çok seviyorum dostum, — mutlu gözyaşlarını tutarak fısıldadım. — Ve her zaman seveceğim.
— Doğum günü pastamı hâlâ yiyecek miyiz? — kız kardeşlerine gülümseyerek Noah’a sordu. — Çünkü çok açım.
— Elbette yapacağız! — İnanılmaz bir sakinlik hissederek güldüm. — Toplayıp yeni evimize gidiyoruz.
— Gerçek babam olduğun için teşekkür ederim.