“Ah canım, harikaydın. Biri bu taşkınlığa dur demeliydi.”
Tam o sırada hoparlörden anons geldi.
Kaptanın sesi kabini doldurdu:
“Sayın yolcular, biraz türbülans bekleniyor. Lütfen koltuklarınıza dönüp kemerlerinizi bağlayın.”
İçimden güldüm.
Daha fazla türbülans mı?
Az önce yaşadıklarımızdan sonra mı?
Uçak sallanmaya başladığında arkadan bir çığlık duydum.
Döndüm baktım.
Dave, tepsisini dizine dökmemek için kıvranıyordu.
Yeniden öne döndüm, viski-kolamd an bir yudum aldım.
“Karma iş başında,” diye mırıldandım.
Sarsıntı duruldu, kabin sessizliğe gömüldü.
Artık bir şey olmaz derken, arka taraftan gürültü koptu.
“Tuvalete gitmem gerek!”
Bu, Lia’nın tiz ve buyurgan sesiydi.
Koridorda onu, hemen ardında Dave’i gördüm.
Bu kez başka bir görevli, gayet yorgun, durumu anlatmaya çalışıyordu.
“Hanımefendi, lütfen koltuğunuza dönün. Kemer ikazı hâlâ yanıyor.”
“Bu acil durum!” diye inledi Lia, abartılı bir dansla.
Yaşlı bey bana göz kırptı; olanları açıkça keyifle izliyordu.
Dave lafa karıştı, ama görevli kestirip attı:
“Lütfen yerinize.”
Ardından her şey süt liman oldu.
Kaptan inişe geçtiğimizi duyurdu; koltuklar dik, kemerler bağlı.
Pistte taksi yaparken eşyalarımı topladım, uçağı terk etmeye hevesliydim.
Bize adeta can simidi olan görevli yanıma geldi.
“Bugünkü sabrınız için teşekkürler,” dedi içten bir gülümsemeyle.
“Önceki… rahatsızlıklara rağmen uçuşun tadını çıkarmışsınızdır umarım.”
Gülümsedim.
“Sayenizde. Durumu kusursuz yönettiniz.”
İltifattan parladı.
“İyi günler dilerim, efendim!”
Uzun uçuşun ardından doğruldum, gerindim.
Koridordan çıkarken Dave ile Lia’yı gördüm; hâlâ kimselerin yüzüne bakmıyorlardı.
Bir an içim burkuldu.
Gençtiler; balayı telaşıyla taşkınlık etmişlerdi belki.
Sonra yaptıklarını hatırladım; o merhamet anı dağıldı.
Yanlarından geçerken son bir cümleyi tutamadım:
“Bugün bir şey öğrenmişsinizdir umarım. İyi balayılar!”
Dave’in yüzü pancar gibi oldu, ama sustu.
Akıllıca bir tercih.
Uçaktan galip çıkmış gibi indim; yolculuğun kalanına hazırım.
Terminale girince kendi kendime güldüm.
Zor bir uçuştu; ama sonunda onur ve biraz da karma kazandı.
Beni bekleyen eşimi ve çocuğumu görünce yüzleri aydınlandı.
Dave ile Lia zihnimden silindi.
Evimdeydim; gerisi önemsizdi.